Na 1,7 mld zł rocznie Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową szacuje spadek produkcji w przemyśle farmaceutycznym w przypadku wprowadzenia zakazu reklamy leków OTC i suplementów diety. Rozwiązanie takie rekomenduje Naczelna Rada Lekarska, a nad uregulowaniem reklamy leków, suplementów diety i innych środków spożywczych oraz wyrobów medycznych pracuje zespół powołany przez ministra zdrowia. Zakaz reklamy miałby skutkować zmniejszeniem konsumpcji leków OTC i suplementów diety, która jest w Polsce nadmierna.
Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową przygotował analizę ekonomiczną, by ocenić skutki wprowadzenia regulacji. Wynika z niej, że zmiana przepisów spowodowałaby także m.in. spadek przychodów budżetu państwa z tytuł podatków od branży farmaceutycznej o co najmniej kilkadziesiąt milionów złotych rocznie, spadek sprzedaży na rynku aptecznym o około 1,9 mld zł rocznie, spadek przychodów w branży komunikacyjno-marketingowej o 10 proc. oraz istotne ograniczenie mechanizmów konkurencji na krajowym rynku farmaceutycznym i ograniczenie dostępu konsumentów do informacji o lekach. Zakaz stałby w sprzeczności z obowiązującymi w Unii Europejskiej regulacjami prawnymi i polską konstytucją.
W ocenie Instytutu alternatywą dla restrykcyjnego zakazu reklamy byłaby wspólna samoregulacja wypracowana przez branżę farmaceutyczną i branżę komunikacji marketingowej. W takim kodeksie powinny się znaleźć również niektóre propozycje sformułowane przez zespół powołany w Ministerstwie Zdrowia, m.in. zakaz używania marek parasolowych dla produktów leczniczych i suplementów diety, odpowiedzialność podmiotu wprowadzającego produkt do obrotu za wszelkie materiały reklamowe zlecone do emisji, wprowadzenie do każdej reklamy obowiązkowego komunikatu informującego, czy dany produkt jest lekiem, czy suplementem diety, wprowadzenie w reklamach suplementów diety podobnych ograniczeń jak w reklamach leków (np. zakaz wykorzystywania wizerunku lekarza, naukowca, farmaceuty itp.), ograniczenie czasowe liczby reklam produktów farmaceutycznych w jednym bloku reklamowym lub w godzinowym limicie reklam. Ten ostatni postulat jest jednak kontrowersyjny, ponieważ decydująca jest nie liczba reklam, a uczciwość przekazu, który trafia do konsumenta.
