StoryEditor
Producenci
14.05.2019 00:00

Najważniejsze trendy w przemyśle chemicznym i farmaceutycznym

Firmy coraz częściej napotykają trudności w rozwoju organicznym, zwłaszcza w gospodarkach rozwiniętych. Dlatego fuzje i przejęcia stają się coraz ważniejsze. Ponadto rosnące koszty produkcji zmuszają firmy do dzielenia się zasobami i zachęcają do fuzji i przejęć - wynika z przeglądu 100 top producentów w raporcie Euromonitora.

Według raportu Euromonitora, z przeglądu tendencji przedsiębiorstw w wiodących sektorach produkcji wynika, że chińskie firmy produkcyjne poszerzają swoją obecność na świecie. W latach 2010-2017 liczba chińskich firm w rankingu Top 100 producentów prawie się podwoiła. Duży i rozwijający się rynek krajowy, rządowe wsparcie dla przemysłu badawczo-rozwojowego oraz agresywne strategie globalnej ekspansji pomagają chińskim firmom zwiększyć globalny zasięg.

Rynki wschodzące stają się ważniejsze

Zwiększenie klasy średniej i duży niewykorzystany potencjał popytu sprawiają, że rynki wschodzące stają się głównym źródłem wzrostu dla producentów. Rynki wschodzące mają coraz większe znaczenie dla praktycznie wszystkich gałęzi przemysłu wytwórczego, począwszy od towarów, produktów spożywczych, towarów konsumpcyjnych, po sprzęt transportowy, maszyny i inne wyroby hi-tech.

Firmy przechodzą na pola o wyższej wartości 

Producenci coraz bardziej dywersyfikują swoją działalność i portfele produktów. Firmy coraz częściej koncentrują się na dziedzinach o wyższej wartości dodanej, takich jak komponenty motoryzacyjne, produkty lotnicze, maszyny lub elektronika dla sektora B2B. Takie produkty zazwyczaj oferują wyższe marże zysku i pomagają firmom w dywersyfikacji źródeł przychodów.

Przewiduje się, że przemysł produktów chemicznych wykaże się mieszanymi wynikami w okresie prognozy. Przemysł produktów chemicznych w dużym stopniu opiera się na popycie B2B, a zatem podlega fluktuacjom gospodarczym i zmianom poziomu produkcji. Według analityków produkcja artykułów chemicznych na rynkach wschodzących osiągnie dość dobre wyniki i utrzyma dobre tempo wzrostu.

Oczekuje się, że inwestycje w projekty infrastrukturalne i zwiększenie popytu B2B przyniosą korzyści producentom produktów chemicznych. Przewiduje się, że przemysł produktów chemicznych w rozwiniętych gospodarkach będzie notował niskie tempo wzrostu. Spowolnienie wzrostu gospodarczego, dojrzewanie popytu B2B i kumulowanie się niepewności co do wolnego handlu może spowodować cykliczne pogorszenie koniunktury i ograniczyć ekspansję przemysłu produktów chemicznych.

Przemysł produktów chemicznych podlega warunkom ekonomicznym

Przewiduje się, że globalny przemysł farmaceutyczny utrzyma stały wzrost. Starzenie się społeczeństwa w krajach rozwiniętych i inwestycje w opiekę zdrowotną w gospodarkach wschodzących będą napędzać wzrost popytu i wartości produkcji. 

Według analityków region Azji i Pacyfiku pozostanie ważnym regionem dla przemysłu farmaceutycznego. Oczekuje się, że rządowe wysiłki na rzecz poprawy systemów opieki zdrowotnej przyciągną inwestycje zagranicznych firm międzynarodowych i zwiększą produkcję leków. Prognozuje się, że produkcja farmaceutyków w gospodarkach rozwiniętych utrzyma powolny, ale stały wzrost.

Produkcja będzie napędzana głównie przez starzejącą się populację, a w konsekwencji rosnący popyt na leki na receptę. Jednak coraz trudniejsze otoczenie regulacyjne w Europie Zachodniej i rosnące koszty badań i rozwoju stwarzają trudności dla firm farmaceutycznych. Działania związane z fuzjami i przejęciami prawdopodobnie pozwolą nadal poradzić sobie z tymi problemami.
 

ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Producenci
18.03.2026 11:31
Koniec ery spożywczej w Unilever? Bloomberg: Gigant rozważa wydzielenie biznesu food, by rozwijać część beauty
Unilever rozważa radykalne uproszczenie swojego portfolio. Na czym będzie polegać rewolucja?ai

Czy będzie to jeden z najbardziej znaczących ruchów w historii współczesnego sektora FMCG? Jak donosi agencja Bloomberg, powołując się na swoje źródła, Unilever Plc znajduje się na wczesnym etapie analizowania scenariusza całkowitego lub częściowego wydzielenia swoich aktywów spożywczych.

Unilever, brytyjsko-holenderski gigant, znany z produkcji majonezu Hellmann’s, kostek rosołowych Knorr czy kultowej (i kontrowersyjnej) pasty Marmite, rozważa radykalne uproszczenie swojego portfolio. Według informatorów Bloomberg koncern współpracuje już z doradcami nad opcjami, które mogą doprowadzić do powstania niezależnego podmiotu spożywczego lub sprzedaży poszczególnych marek.

Wartość samej dywizji żywnościowej szacuje się na dziesiątki miliardów dolarów.

Strategia „beauty & wellbeing first”

Pod wodzą obecnego CEO, Fernando Fernandeza, Unilever przechodzi najbardziej agresywną transformację w swojej historii. Fernandez, który objął stery po Heinie Schumacherze, ma jasny cel: przekształcić wielobranżowy konglomerat w wyspecjalizowanego lidera kategorii beauty, personal care i wellbeing.

To nie jest nagły zwrot, lecz konsekwentna realizacja planu, o którym słychać od pewnego czasu. Warto przypomnieć, że w ubiegłym roku Unilever wydzielił swoją dywizję lodów do osobnej spółki Magnum Ice Cream Co. (zachowując ok. 20 proc. udziałów). W ciągu ostatniej dekady koncern pozbył się biznesu tłuszczów do smarowania (m.in. I Can’t Believe It’s Not Butter!), a w ostatnich miesiacah Unilever pozbył się takich marek jak Graze (przekąski) oraz The Vegetarian Butcher (alternatywy mięsa).

Obecnie aż 60 proc. sprzedaży żywności Unilevera generują dwie marki: Hellmann’s i Knorr. Fernandez planuje, by po pozbyciu się mniejszych, lokalnych brandów, ich udział wzrósł do 70-75 proc. Pytanie brzmi: czy to wystarczy, by przetrwać na trudnym rynku spożywczym?

Dlaczego żywność traci na atrakcyjności? Wśród przyczyn presja GLP-1 i marek własnych

Analitycy wskazują na trzy główne czynniki, które sprawiają, że segment spożywczy staje się dla gigantów takich jak Unilever (a także jego rywala Nestlé i innych) coraz większym wyzwaniem:

  • Drenaż portfeli konsumentów: inflacja sprawiła, że klienci masowo uciekają w stronę tańszych marek własnych (private labels).
  • Zjawisko GLP-1: rosnąca popularność leków na odchudzanie (jak Ozempic) zmienia nawyki żywieniowe – ludzie spożywają mniej kalorii i rzadziej sięgają po produkty przetworzone, co uderza w fundamenty sprzedaży takich marek jak Knorr.
  • Rentowność: marże w sektorze kosmetycznym i pielęgnacyjnym są zazwyczaj znacznie wyższe, a cykl życia produktu i lojalność wobec marki (np. w przypadku Dove czy Liquid IV) dają większą stabilność finansową.
    image

    Ozempiconomia: jak „chudszy” konsument wpłynął na mapę wydatków w sektorze beauty & wellness

Beauty jako nowy silnik wzrostu

Podczas gdy rynek żywności zmaga się z trudnościami i stagnacją, kategoria beauty przeżywa rozkwit. Zarówno młodsze pokolenia (Gen Z i Alfa), jak i dojrzali konsumenci, wydają coraz więcej na wieloetapowe rutyny pielęgnacyjne czy perfumy niszowe. Fernando Fernandez w swojej strategii stawia na power brands – takie jak Dove czy dynamicznie rosnąca marka suplementów nawadniających Liquid IV.

Unilever chce być postrzegany przez inwestorów nie jako ociężały producent zupy w proszku, ale jako zwinny gracz na rynku nowoczesnego piękna i zdrowia – komentują eksperci rynkowi, cytowani przez portal Fashion Network.

image

Unilever po transformacji: dyscyplina operacyjna, premiumizacja i wzrost wolumenów

Co ten kierunek zmian w Unilever oznacza dla rynku?

Jeśli dojdzie do separacji, rynek FMCG czekają ogromne przetasowania w 2026 i 2027 roku, w tym m.in.:

  • fuzje i przejęcia: wydzielone aktywa spożywcze Unilevera będą łakomym kąskiem dla funduszy private equity lub innych gigantów (np. marki Kraft Heinz czy Mondelez).
  • zmiana łańcucha dostaw: przemodelowanie portfolio wpłynie na kontrakty z dostawcami surowców rolnych na rzecz dostawców składników aktywnych dla branży kosmetycznej.
  • wycena giełdowa: obecna kapitalizacja rynkowa Unilevera to ok. 107 mld funtów. Oddzielenie części spożywczej może odblokować ukrytą wartość spółki, na co liczą akcjonariusze po latach relatywnej stagnacji kursu.

Warto jednak zaznaczyć, że – jak podaje Bloomberg – żadna ostateczna decyzja jeszcze nie zapadła. Unilever może zdecydować się na zachowanie obecnej struktury, jednak presja na wynik i tempo zmian narzucone przez Fernandeza sugerują, że status quo jest najmniej prawdopodobnym scenariuszem.

Marzena Szulc
ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Biznes
18.03.2026 10:53
Zmiany w kierownictwie Grupy Puig. José Manuel Albesa – nowym CEO
José Manuel Albesa związany jest z Grupą Puig od 1998 rokuPuig

Hiszpański gigant sektora luksusowych zapachów i mody, grupa Puig, ogłosił ważną zmianę w swojej strukturze organizacyjnej. Po raz pierwszy w historii spółki role dyrektora generalnego (CEO) oraz prezesa wykonawczego (executive chairman) zostaną rozdzielone. Nowym CEO został José Manuel Albesa, dotychczasowy wiceprezes, natomiast Marc Puig zachowa funkcję prezesa, skupiając się na wizji strategicznej oraz fuzjach i przejęciach (M&A).

Decyzja ta jest postrzegana jako strategiczne dostosowanie struktur firmy do najwyższych standardów ładu korporacyjnego (corporate governance), co ma kluczowe znaczenie dla spółki po jej głośnym debiucie giełdowym.

Duet sprawdzony w boju

Marc Puig, komentując nominację, podkreślił, że wybór Albesy jest naturalnym krokiem wynikającym z ponad 20-letniej bliskiej współpracy obydwu menedżerów.

To ekscytujący moment w ewolucji Puig, zbudowany na solidnych fundamentach i stałym wzroście. Rozdzielenie ról prezesa wykonawczego i CEO jest w pełni zgodne ze standardami najlepszych praktyk dla spółek giełdowych – skomentował Marc Puig.

José Manuel Albesa związany jest z grupą od 1998 roku. Przez lata pełnił kluczowe role w obszarach rozwoju marek, marketingu i operacji. Jako dotychczasowy prezes działu Beauty & Fashion odegrał kluczową rolę w międzynarodowej ekspansji portfolio zapachowego i modowego Puig (m.in. marek takich jak Rabanne, Carolina Herrera czy Jean Paul Gaultier).

image

Sprzedaż koncernu Puig przekroczyła 5 mld euro – wynik przewyższa prognozy

Zmiany w pionie finansowym i fokus na M&A

Nominacja CEO to nie jedyna roszada w ścisłym kierownictwie. Puig ogłosił również powołanie nowego dyrektora finansowego (CFO).

Miquel Angel Serra przejmuje stery finansów po Joanie Albiolu, który pełnił tę funkcję nieprzerwanie od 2009 roku. Joan Albiol nie opuszcza jednak struktur firmy – pozostaje sekretarzem zarządu, przejmując bezpośrednią odpowiedzialność za obszar prawny oraz procesy fuzji i przejęć (M&A).

To przesunięcie sugeruje, że Puig zamierza w najbliższych latach poszukiwać nowych celów akwizycyjnych w segmencie luksusowym i niszowym, kontynuując drogę wyznaczoną przez przejęcia marek takich jak Byredo czy Charlotte Tilbury.

Zdaniem analityków, dla partnerów handlowych i inwestorów powołanie Albesy oznacza stabilność połączoną z silną orientacją na produkt i wizerunek. Albesa jest znany ze swojego „nosa” do trendów i zdolności przekuwania dziedzictwa marek modowych na globalne bestsellery w kategorii zapachów. Pod jego wodzą można spodziewać się dalszej integracji mody i beauty w ramach koncernu, a także jeszcze silniejsze synergie między kolekcjami ready-to-wear a liniami kosmetycznymi.

Albesa wielokrotnie podkreślał też znaczenie technologii i cyfrowej transformacji w budowaniu doświadczeń klienta premium. José Manuel Albesa może wpłynąć też na dalszą optymalizację portfolio – skupienie na markach o najwyższym potencjale wzrostu marży.

Zmiany w strukturze zarządu w Puig mogą wskazywać, że spółka przygotowuje się do kolejnych przejęć.

Marzena Szulc
ZOBACZ KOMENTARZE (0)
18. marzec 2026 13:25