StoryEditor
Eksport
10.11.2022 00:00

Miya Cosmetics wchodzi na kolejne rynki eksportowe. Jak buduje dystrybucję?

Miya Cosmetics – polska marka, która zaledwie kilka lat temu przebojem wdarła się na rynek kosmetyczny – teraz buduje swój eksport. Jest już obecna w Holandii, Wielkiej Brytanii, Islandii. Ostatnio otworzyła dystrybucję na terenie Grecji, Rumunii, Hiszpanii, a także Ukrainy. – Wierzymy, że czasy pokoju wrócą i bez wahania stawiamy na naszą obecność na ukraińskim rynku – mówi Łukasz Barbacki, dyrektor eksportu w firmie Kanani Europe, do której należy Miya.

Miya Cosmetics, choć należy do młodych polskich marek kosmetycznych, jest już marką mocno osadzoną w polskim rynku i mającą zaplecze „miyaholiczek”. Dzięki bardzo sprawnym działaniom w mediach społecznościowych, marce udało się nie tylko skuteczne wejść na bardzo konkurencyjny i nasycony polski rynek, ale także utrzymać na nim i nadal dynamicznie rozwijać. Po zbudowaniu stabilnej pozycji w kraju i po zmianach właścicielskich, kiedy Miya została kupiona od założycielek marki przez firmę TDJ, rozpoczął się proces budowania dystrybucji marki na rynkach zagranicznych.   

Łukasz Barbacki, który od roku zajmuje się budowaniem eksportu dla marki Miya, przyznaje wprost, że nie jest to łatwe, nawet jeśli na krajowym rynku osiągnęło się sukces:

Pracuję dla polskich marek kosmetycznych od wielu lat, wprowadzając je na rynki zagraniczne. Miya jest w moim odczuciu wyjątkową marką. Dlaczego? Ponieważ nie znam drugiej marki kosmetycznej, która tak dynamicznie i tak spektakularnie zdobywała polski rynek, jak właśnie Miya. W kilka lat od nieznanego startupu stała się marką nie tylko szeroko dostępną na rynku polskim, ale też mówiąc wprost kochaną przez konsumentki. Ale rynki zagraniczne to zupełnie inna sprawa. To temat trudny, złożony, wymagający czasu, pracy i również pieniędzy.

Jak zaznacza Łukasz Barbacki, w tym zakresie Miya ma już jednak małe i większe sukcesy. Te małe to wprowadzenie marki do Holandii, Wielkiej Brytanii, Islandii. Te duże to otwarcie dystrybucji na terenie Grecji, Rumunii, Hiszpanii i ostatnio Ukrainy.

– Choć wiemy jak tragiczny okres w swojej historii mają obecnie nasi sąsiedzi, to właśnie w Ukrainie pokładamy duże nadzieje. Mamy tam nie tylko dobrego dystrybutora, który rozumie na czym polega budowanie nie tylko sprzedaży, ale też marki. Mamy tam coś znacznie cenniejszego: znakomity klimat i przychylność dla polskich marek. Wierzymy, że czasy pokoju wrócą i bez wahania stawiamy na naszą obecność na ukraińskim rynku. Równie entuzjastyczne podejście do naszej marki widzimy w Grecji i w Rumunii i Hiszpanii – mówi Łukasz Barbacki.

Podkreśla, że w budowaniu eksportu Miya firma otrzymała duże wsparcie od biur zagranicznych PAIH. – To kilka miesięcy wspólnej i niezwykle profesjonalnej pracy zakończonej sukcesem wejścia na rynki zagraniczne. Przed nami kolejne rynki – dodaje.

Najbardziej prawdopodobnym kierunkiem dalszego eksportowego marszu marki są kraje wchodzące w skład Unii Europejskiej.

– Ze względu na brak barier celnych, legislacyjnych są relatywnie łatwiejsze. Bliskość tych rynków, zarówno geograficzna jak i mentalna, pozwala na skuteczną pracę na rynku docelowym. Oczywiście nie wykluczamy innych, bardziej egzotycznych kierunków, gdzie cały czas prowadzone są rozmowy. Mamy zapytania z bardzo odległych rynków, ale tam przygotowanie marki nie tylko do prostej sprzedaży, ale też do skutecznej komunikacji wymaga zdecydowanie więcej czasu i pracy – wyjaśnia Łukasz Barbacki.

W budowaniu sieci sprzedaży na danych rynkach, Miya preferuje współpracę z dystrybutorami odpowiedzialnymi za wybrany kraj. – Taka forma współpracy pozwala budować świadomość marki i dbać o spójność komunikacji. Oczywiście jest to wariant optymalny, ale mamy też rynki, na których współpracujemy bezpośrednio z sieciami sklepów – mówi szef eksportu Miya Cosmetics.

Przyznaje, że obecnie eksport stanowi małą część obrotu firmy. – Ale trzeba pamiętać, że jest to dopiero początek, czyli czas, kiedy wykonuje się mnóstwo pracy, bez spektakularnych rezultatów, choć na szczęście jak widać sukcesy już się pojawiły – uśmiecha się. – Z doświadczenia wiem, że dobrze prowadzony eksport po kilku latach staje się znaczącą częścią uzyskiwanego przez markę przychodu. Czasem jest to 50 a czasem nawet 80 procent całości obrotu. Warto też podkreślić, że w czasach silnego Euro i USD sprzedaż w tych walutach jest dobrym pomysłem na budowanie zysku, o czym wiedzą wszystkie marki eksportujące swoje produkty – podsumowuje.

Marka Miya Cosmetics weszła na rynek w 2016 roku. Od momentu powstania rozwija portfolio produktów do codziennej pielęgnacji skóry, głównie w oparciu o naturalne składniki. W połowie 2021 r. wszystkie udziały w spółce Kanani Europe, która jest właścicielem marki Miya Cosmetics, przejęła rodzinna firma TDJ. Prezesem zarządu firmy po przejęciu został Leszek Kłosiński (przez ponad 20 lat prezes firmy Oceanic), który zaangażował się w firmę także kapitałowo.

Czytaj także: Miya chce zawalczyć o szerszy udział w rynku. Pomóc ma współpraca z agencją Zenith

ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Rynek i trendy
03.04.2026 14:33
Indie – nowa ziemia obiecana dla K-Beauty. Ekspansja i trendy rynkowe
ai

Podczas gdy rynki zachodnie zmagają się z przesyceniem, a dynamika sprzedaży w Chinach uległa strukturalnemu schłodzeniu, oczy globalnych gigantów beauty zwróciły się w stronę subkontynentu indyjskiego. Jak wynika z najnowszego raportu Personal Care Insights, Indie stały się kluczowym polem bitwy dla południowokoreańskich marek. To już nie tylko „trend”, to strategiczna migracja kapitału i technologii, która w 2026 roku redefiniuje indyjski sektor masstige i luksusowy.

Współczesny indyjski konsument beauty nie szuka już jedynie środków do rozjaśnienia skóry czy podstawowej higieny. Szuka innowacji, składników naturalnych i filozofii skin-first, którą Koreańczycy opanowali do perfekcji – zauważa w swojej obszernej analizie portal Personal Care Insights.

Krajobraz rynkowy. Dlaczego właśnie teraz?

Indie w 2026 roku to najludniejszy kraj świata z najszybciej rosnącą klasą średnią. Według szacunków analityków, indyjski rynek kosmetyczny osiągnie do 2027 roku wartość 30 miliardów dolarów. W tym ekosystemie segment K-Beauty rośnie w tempie 25-30% rocznie (CAGR), znacznie wyprzedzając tradycyjne marki zachodnie.

Indie przechodzą obecnie transformację cyfrową i społeczną, która idealnie współgra z ofertą z Seulu. Kultura K-Pop i K-Drama (tzw. Hallyu Wave) zbudowała w Indiach aspiracyjny wizerunek koreańskiego stylu życia. Dziś mieszkanka Mumbaju czy Bangalore chce mieć ‘glass skin‘ tak samo mocno, jak mieszkanka Nowego Jorku – zauważa Anirudh Singh, starszy analityk ds. rynków wschodzących w GlobalData.

Cyfrowe okno na świat: rola Nykaa i Tira

Bezprecedensowa ekspansja marek takich jak Laneige, Innisfree, Sulwhasoo czy COSRX nie byłaby możliwa bez potężnych platform e-commerce.

Produktowa adaptacja: nie tylko kopiowanie trendów

Eksperci podkreślają, że sukces K-Beauty w Indiach wynika z umiejętności adaptacji. Indyjski klimat (wysoka wilgotność, smog, ekstremalne temperatury) wymaga innych formulacji niż te przeznaczone na rynek europejski.

  • Ochrona przeciwsłoneczna (sun care): To obecnie najszybciej rosnąca podkategoria. Koreańskie filtry przeciwsłoneczne, słynące z lekkości i braku białych smug na skórze, stały się hitem sprzedażowym wśród Hindusów o ciemniejszej karnacji.
  • Składniki z Jeju Island: wykorzystanie wulkanicznego popiołu, zielonej herbaty czy śluzu ślimaka (snail mucin) budzi ogromne zainteresowanie w kraju, który ma głęboko zakorzenioną tradycję medycyny naturalnej (Ajurweda).

Indie to rynek ogromnych kontrastów. Marki K-Beauty, które odniosły tu sukces, to te, które zrozumiały, że Indie nie są monolitem. Mamy tu do czynienia z klientem z Gen Z, który kupuje serum COSRX przez aplikację, oraz z klientem premium, który oczekuje rytuału pielęgnacyjnego w luksusowym spa w Delhi – dodaje Kavita Rao, ekspertka ds. strategii detalicznej w Azji Południowej.

Wyzwania: regulacje i ajurweda

Mimo optymistycznych prognoz, indyjski rynek stawia przed koreańskimi eksporterami bariery. Największą z nich jest certyfikacja BIS (Bureau of Indian Standards) oraz rygorystyczne przepisy dotyczące importu kosmetyków. Proces rejestracji produktu może trwać od 6 do 12 miesięcy, co w dynamicznym świecie beauty jest wiecznością.

Dodatkowo K-Beauty musi konkurować z nową falą marek indyjskich (tzw. D2C Brands jak Mamaearth czy Forest Essentials), które łączą ajurwedyjskie receptury z nowoczesnym marketingiem.

W 2026 roku obserwujemy ciekawe zjawisko: fuzję. Niektóre koreańskie laboratoria zaczynają tworzyć linie dedykowane na rynek indyjski, zawierające np. kurkumę czy szafran, ale podane w ultranowoczesnej, koreańskiej formie. To ‘K-ayurveda‘ może być kolejnym wielkim hitem eksportowym – przewiduje Sanjay Gupta, konsultant biznesowy w sektorze FMCG.

Co dalej?

Dla globalnych dystrybutorów i inwestorów przekaz jest jasny: Indie to obecnie najbardziej perspektywiczny rynek dla technologii kosmetycznych z Korei.

  • Dystrybucja: kluczem jest model omnichannel. Sklepy fizyczne w centrach handlowych typu premium budują świadomość marki, której nie da się osiągnąć samym Instagramem.
  • Edukacja: inwestycja w „skincare education” (webinary, konsultacje online) zwraca się w postaci lojalności klienta.
  • Skalowalność: przy populacji 1,4 mld ludzi, nawet niszowy produkt K-Beauty może osiągnąć wolumeny sprzedaży niedostępne na rynkach europejskich.
Marzena Szulc
ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Biznes
02.04.2026 07:37
Branża beauty trafiona rykoszetem – wojna w Iranie destabilizuje globalne łańcuchy dostaw
Blokada Cieśniny Ormuz odcięła jedną z kluczowych arterii handlowych świata. Dla branży kosmetycznej, uzależnionej od komponentów z Dalekiego Wschodu, oznacza to drastyczne wydłużenie terminów realizacjiKikoMilano

Konflikt zbrojny z udziałem Iranu uderza także w fundamenty przemysłu kosmetycznego. Blokada strategicznej Cieśniny Ormuz, trwająca już piąty tydzień, wywołała reakcję łańcuchową: od gwałtownego wzrostu cen surowców i opakowań po paraliż logistyczny, który zmusza liderów rynku do szukania alternatywnych, kosztownych dróg transportu – donosi Reuters.

Temat kryzysu zdominował kuluarowe rozmowy m.in. podczas tegorocznych targów Cosmoprof w Bolonii. Choć sektor beauty wielokrotnie udowadniał swoją odporność na kryzysy, obecna sytuacja – łącząca inflację energetyczną z fizycznym brakiem kontenerów – stawia producentów pod bezprecedensową presją kosztową.

Logistyka na krawędzi: czas to pieniądz (i to duży)

Blokada Cieśniny Ormuz odcięła jedną z kluczowych arterii handlowych świata. Dla branży kosmetycznej, silnie uzależnionej od komponentów i opakowań z Dalekiego Wschodu, oznacza to drastyczne wydłużenie terminów realizacji.

Według danych przedstawionych przez grupę Ancorotti, jednego z największych producentów kontraktowych we Włoszech, standardowy czas dostawy, który dotychczas wynosił 8 tygodni, wydłużył się obecnie do 12–14 tygodni. Porty są przepełnione, a dostępność pustych kontenerów drastycznie spadła.

Zaczynamy dostrzegać wzrosty kosztów napędzane inflacją cen energii, potęgowane przez opóźnienia w dostawach – przyznaje Simone Dominici, CEO włoskiej grupy Kiko. Szacuje on, że same dodatkowe koszty logistyczne dla jego firmy wyniosą w tym roku około 1,5 mln euro.

image

Unilever zamraża rekrutację – tak globalny gigant reaguje na wojnę w Iranie

Surowce i opakowania: walka o żywicę

Kryzys nie ogranicza się tylko do transportu gotowych produktów. Problemem staje się dostęp do surowców bazowych, takich jak pochodne ropy naftowej wykorzystywane do produkcji plastiku. Firma Yonwoo, kluczowy dostawca opakowań dla koncernu L‘Oréal oraz gigantów sektora K-beauty, alarmuje o trudnościach w zabezpieczeniu zapasów żywicy polimerowej, niezbędnej do wytwarzania słoiczków i tubek.

Wzrost cen ropy bezpośrednio przekłada się na koszt:

Strategie przetrwania: kolej, drogi i mosty powietrzne

W obliczu paraliżu dróg morskich, firmy zmuszone są do improwizacji. Fabio Franchina, prezes Framesi (producenta profesjonalnych kosmetyków do włosów), ujawnia, że dystrybutorzy szukają tras alternatywnych. Jedną z opcji jest transport morski do portu w Dżuddzie (Arabia Saudyjska), a następnie przewóz towarów drogą lądową, by ominąć Zatokę Perską.

Inne przedsiębiorstwa decydują się na jeszcze droższe rozwiązania:

  • transport kolejowy: coraz popularniejsza alternatywa dla dostaw z Azji do Europy.
  • transport lotniczy: wykorzystywany w sytuacjach krytycznych, choć drastycznie podnoszący finalną cenę produktu.

Kto poniesie koszty kryzysu?

Włochy, będące piątym największym eksporterem kosmetyków na świecie (produkcja o wartości 18 mld euro w 2025 r.), są barometrem dla całej Europy. Eksperci zgromadzeni w Bolonii są zgodni: utrzymanie obecnych cen detalicznych przy tak silnym wzroście kosztów operacyjnych jest praktycznie niemożliwe.

Simone Dominici z Kiko ostrzega przed „perfekcyjną burzą”. Z jednej strony rosną koszty produkcji i logistyki, z drugiej – siła nabywcza konsumentów jest systematycznie podgryzana przez globalną inflację. Branża musi przygotować się na scenariusz, w którym wzrosty kosztów zostaną ostatecznie przeniesione na klienta końcowego, co może wywołać korektę popytu w nadchodzących kwartałach. Sytuacja geopolityczna staje się obecnie kluczowym czynnikiem ryzyka w strategiach rocznych marek kosmetycznych. 

Marzena Szulc
ZOBACZ KOMENTARZE (0)
08. kwiecień 2026 11:24