StoryEditor
Prawo
21.06.2024 10:06

Regulacje dotyczące filtrów przeciwsłonecznych w UE i USA. Czy znasz różnice?

Wzrost temperatur i zmiany w warunkach atmosferycznych prowadzą do zwiększenia ekspozycji na szkodliwe promienie słoneczne, co z kolei przekłada się na rosnący popyt na środki ochrony przeciwsłonecznej. / Изображения пользователя MK studio
Filtr przeciwsłoneczny jest niezbędny, by ochronić skórę przed szkodliwym działaniem promieni UV. Zarówno w Unii Europejskiej, jak i Stanach Zjednoczonych, produkty te podlegają ścisłym regulacjom, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa i skuteczności stosowanych filtrów. Przedsiębiorstwa dążące do wprowadzenia swoich produktów na te rynki muszą zrozumieć i stosować się do różnych wymagań prawnych obowiązujących w każdym z tych obszarów.

W obliczu narastającego kryzysu klimatycznego, zwiększa się liczba dni charakteryzujących się intensywną ekspozycją na promienie UV, co naturalnie wpływa na wzrost popytu na skuteczne środki ochrony przeciwsłonecznej. Coraz więcej osób zdaje sobie sprawę z ryzyka zdrowotnego związanego z nadmiernym wystawianiem się na słońce bez odpowiedniej ochrony. W związku z tym, dla producentów kosmetyków przeciwsłonecznych staje się kluczowe zrozumienie i dostosowanie do regulacji największych rynków, takich jak Unia Europejska i Stany Zjednoczone. Różnice w wymogach prawnych dotyczących składu, testowania efektywności, etykietowania oraz reklamowania produktów wymagają szczegółowej wiedzy i precyzyjnej strategii, aby efektywnie reagować na rosnące potrzeby konsumentów i jednocześnie spełniać normy bezpieczeństwa i skuteczności.

Unia Europejska

W Unii Europejskiej, filtry przeciwsłoneczne są klasyfikowane jako produkty kosmetyczne i regulowane przez Rozporządzenie (EC) 1223/2009. Pomimo że są to kosmetyki, ze względu na ich specyficzne działanie ochronne, stosuje się dodatkowe wymogi. Każdy produkt musi przejść test SPF (Sun Protection Factor), który określa, jak długo produkt chroni skórę przed oparzeniami w porównaniu do niechronionej skóry. Komisja Europejska wydała także zalecenia dotyczące etykietowania i oświadczeń, które mają pomóc konsumentom w prawidłowym stosowaniu tych produktów. Ważne jest, aby na opakowaniach nie pojawiały się hasła takie jak „blokada słoneczna”, „całkowita ochrona” czy „ochrona przez cały dzień”, gdyż mogą wprowadzać w błąd.

Stany Zjednoczone

W Stanach Zjednoczonych, filtry przeciwsłoneczne są traktowane nie jak kosmetyki, ale jak leki dostępne bez recepty (OTC). Muszą one spełniać wymagania określone w monografii kategorii, aby były uznane za bezpieczne i skuteczne (GRASE) i mogły być wprowadzone na rynek amerykański bez wcześniejszej zgody FDA. Obowiązująca monografia ustala m.in. dopuszczalne filtry UV i ich maksymalne stężenie, zasady etykietowania oraz metody testowania, w tym odporność na wodę i szerokie spektrum ochrony. W 2021 roku FDA zaproponowało zmiany w monografii, które po zatwierdzeniu wprowadzą nowe wymogi dla produktów przeciwsłonecznych.

Filtry UV – podstawowe różnice

Ochrona przed promieniowaniem UV jest możliwa dzięki filtrom fizycznym lub chemicznym. W UE i USA obowiązują różne listy dozwolonych filtrów UV, co stanowi wyzwanie dla producentów dążących do sprzedaży tych samych formuł na obu rynkach. W USA dozwolone jest mniej filtrów UV niż w UE, co wymaga szczególnej uwagi przy projektowaniu produktów przeznaczonych na oba rynki. Zapewnienie bezpieczeństwa i skuteczności produktów ochronnych jest kluczowe zarówno dla ochrony zdrowia konsumentów, jak i zgodności z regulacjami prawnymi.

Czytaj także: Sezon na słońce – produkty do opalania coraz bliżej kasy

ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Prawo
12.01.2026 12:49
Szwajcaria wprowadza limit 1 ppm furanokumaryn w kosmetykach leave-on
Shutterstock

Szwajcaria przyjęła jedne z najbardziej restrykcyjnych przepisów dotyczących obecności furanokumaryn w kosmetykach. Od 1 stycznia br. obowiązuje limit 1 ppm dla kosmetyków typu leave-on, które podczas normalnego użytkowania mogą być narażone na działanie promieni słonecznych. Regulacja obejmuje zarówno produkty wytwarzane lokalnie, jak i importowane, a jej celem jest ograniczenie ekspozycji konsumentów na związki uznawane za potencjalnie fototoksyczne, genotoksyczne i kancerogenne.

Furanokumaryny to naturalnie występujące związki organiczne obecne m.in. w skórkach owoców cytrusowych i innych roślinach. Choć nie są celowo dodawane do receptur kosmetycznych, mogą pojawiać się w produktach takich jak balsamy do ciała, olejki, kosmetyki ochrony przeciwsłonecznej czy produkty do makijażu w wyniku zanieczyszczeń surowców lub procesów produkcyjnych. W kontakcie ze światłem UV związki te mogą wchodzić w reakcje z białkami i DNA skóry, prowadząc do podrażnień, zaczerwienienia i obrzęków, a przy długotrwałej ekspozycji – zwiększać ryzyko zmian genotoksycznych.

Zgodnie z analizami przedstawianymi przez cytowaną na ramach Personal Care Insights firmę doradczą Obelis Group, nowe przepisy mają istotne znaczenie operacyjne dla producentów i dystrybutorów. Brak okresu przejściowego oznacza, że od 1 stycznia na rynek szwajcarski nie mogą być wprowadzane produkty niespełniające limitu 1 ppm. Jednocześnie władze dopuściły tzw. wyczerpanie zapasów – kosmetyki wprowadzone do obrotu przed 31 grudnia 2025 r. mogą być sprzedawane do momentu ich całkowitego wyprzedania.

Regulacja precyzyjnie wskazuje osiem furanokumaryn objętych limitem, w tym m.in. 5-metoksypsoralen (5-MOP), 8-metoksypsoralen (8-MOP), psoralen czy epoxybergamottyna. Ograniczenia dotyczą szerokiej grupy produktów: kremów i balsamów do skóry, żeli i olejków, kosmetyków do ust i makijażu, filtrów przeciwsłonecznych, samoopalaczy oraz produktów po goleniu. Z obowiązku wyłączono natomiast m.in. dezodoranty, produkty do paznokci i włosów, higieny jamy ustnej, kosmetyki nocne, produkty spłukiwane oraz perfumy i wody kolońskie.

Nowe przepisy obowiązują na terenie Szwajcaria bez względu na pochodzenie produktu, co oznacza konieczność dostosowania się zarówno dla firm krajowych, jak i zagranicznych. Eksperci zwracają uwagę, że przedsiębiorstwa wprowadzające kosmetyki leave-on na rynek szwajcarski powinny niezwłocznie zweryfikować składy i wyniki badań surowców, aby potwierdzić zgodność z limitem 1 ppm i uniknąć przerw w dostępności produktów.

ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Surowce
12.01.2026 11:25
Opublikowano korektę w sprawie nazwy składnika BHT
.BHT (Butylated Hydroxytoluene) jest stosowany w produktach kosmetycznych jako przeciwutleniaczshutterstock

Na początku listopada 2025 opublikowano sprostowanie do Rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2195, które zmienia rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 dotyczące produktów kosmetycznych. Sprostowanie to miało charakter redakcyjno-merytoryczny i dotyczyło korekty nazwy składnika BHT (Numer CAS: 128-37-0, Numer EC: 204-881-4).

Pomyłka w dokumencie Komisji Europejskiej dotycząca nazwy w słowniku wspólnych nazw składników

W dniu 6 listopada 2025 roku na stronie internetowej Komisji Europejskiej opublikowano sprostowanie, które wprowadzało korekty do Rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2195 z dnia 10 listopada 2022 r. Dokument ten zmienił Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 w odniesieniu do stosowania substancji Butylated Hydroxytoluene (BHT), Acid Yellow 3, Homosalate oraz HAA299 w produktach kosmetycznych, a także zawierało sprostowanie dotyczące stosowania substancji Resorcinol w kosmetykach.

Opublikowane sprostowanie dotyczy zmiany wprowadzonej na stronie 36, w punkcie 1 załącznika III „Wykaz substancji, które mogą być zawarte w produktach kosmetycznych wyłącznie z zastrzeżeniem określonych ograniczeń” do Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. W pozycji 325, w kolumnie c „Nazwa w słowniku wspólnych nazw składników”, dokonano korekty nazwy substancji – zamiast dotychczasowego określenia „Butylated Hydroxytoluene” wskazano prawidłową nazwę zgodną ze słownikiem wspólnych nazw składników (INCI) „BHT”.

Warto mieć na uwadzę, że sprostowanie ma charakter wyłącznie formalno-redakcyjny i nie wpływa na warunki stosowania tej substancji w produktach kosmetycznych.

Ograniczenia dotyczące maksymalnego dopuszczalnego stężenia BHT w gotowym produkcie kosmetycznym pozostają bez zmian. Aktualnie obowiązujące limity wynoszą:

  • płyn do płukania jamy ustnej – 0,001 proc.,
  • pasta do zębów – 0,1 proc.,
  • pozostałe produkty niespłukiwane i spłukiwane – 0,8  proc..

BHT jest powszechnie stosowany w produktach kosmetycznych jako przeciwutleniacz. Jego główną funkcją jest zapobieganie oraz ograniczanie szybkości procesów utleniania lipidów obecnych w formulacjach kosmetycznych, w szczególności olejów roślinnych, a także innych surowców podatnych na degradację oksydacyjną.

Zastosowanie antyoksydantów, takich jak BHT, przyczynia się do zwiększenia trwałości produktów, wydłużenia ich przydatności do użycia oraz zabezpiecza przed niekorzystnymi zmianami organoleptycznymi, takimi jak powstawanie nieprzyjemnego zapachu, zmianami barwy czy konsystencji produktu gotowego. Dodatkowo BHT świetnie współdziała z innymi przeciwutleniaczami, dzięki temu skuteczniej chronione są surowce, stabilność oraz jakość końcowego produktu kosmetycznego.

Wpływ pomyłki w rozporządzeniu na branżę kosmetyczną

W wyniku powstałej nieścisłości w treści rozporządzenia na rynku kosmetycznym pojawiło się szereg wątpliwości interpretacyjnych, w szczególności w zakresie prawidłowego oznaczania składnika BHT na etykietach produktów kosmetycznych. Producenci stanęli przed pytaniem, czy w wykazie składników należy posługiwać się nazwą „Butylated Hydroxytoluene”, czy też może skróconą nazwą „BHT”, zgodną ze słownikiem wspólnych nazw składników (INCI).

Opublikowanie sprostowania przez Komisję Europejską jednoznacznie wyjaśnia wątpliwości i przywraca spójność regulacyjną w zakresie nazewnictwa składników kosmetycznych. Korekta ta eliminuje ryzyko dalszej dezinformacji oraz potwierdza obowiązek stosowania nazw zgodnych ze słownikiem wspólnych nazw składników (INCI) w wykazie składników na opakowaniach produktów kosmetycznych.

Aleksandra Kondrusik

ZOBACZ KOMENTARZE (0)
13. styczeń 2026 07:49