Rosyjski rynek kosmetyczny jest jednym z większych rynków kosmetycznych na świecie. Rosja jest jednak również znana z dość uciążliwych przepisów, więc poznanie rosyjskiego prawodawstwa dotyczącego kosmetyków i wymogów regulacyjnych jest istotną częścią przygotowania się do wejścia na ten rynek.
Obecne przepisy dotyczące kosmetyków stosowane w Rosji weszły w życie w 2012 roku i noszą nazwę technicznego rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa produktów kosmetycznych (CU TR 009/2011).
Te akty prawne są jednak stosowane nie tylko w Rosji, ale także w innych krajach należących do tzw. Unii Celnej: Białorusi, Armenii, Kazachstanu i Kirgistanu.
Definicja produktów kosmetycznych w Rosji jest taka sama jak definicja produktów kosmetycznych w UE. Nie jest to zaskoczeniem, ponieważ jednym z celów prawodawstwa było również ściślejsze dostosowanie do prawodawstwa UE. Dlatego niektóre części rozporządzenia technicznego są bardzo podobne do poprzedniej unijnej dyrektywy kosmetycznej i obecnego rozporządzenia UE w sprawie kosmetyków 1223/2009.
Podobnie jak w UE, produkty kosmetyczne sprzedawane w Rosji muszą posiadać upoważnionego przedstawiciela z Unii Celnej, którego rola jest podobna do roli osoby odpowiedzialnej w UE. Kolejne podobieństwo do rozporządzenia UE w sprawie kosmetyków można znaleźć w załącznikach do rozporządzenia technicznego, które wymieniają substancje zabronione, substancje ograniczone, dozwolone filtry UV, konserwanty i barwniki.
Listy te jednak nie są takie same jak wykazy w załącznikach do rozporządzenia UE. Ponadto większość informacji na etykietach musi być w języku rosyjskim, a produkty zgodne z przepisami technicznymi muszą nosić znak EAC. Wymagania, jakie muszą spełnić kosmetyki zgodnie z rosyjskimi przepisami zależą to od tego, czy produkt zostanie sklasyfikowany jako ryzyko niższe czy wyższe.
Duża część zgodności z przepisami technicznymi jest uzyskiwana poprzez przetestowanie produktów w jednym z akredytowanych laboratoriów badawczych w Unii Celnej. Testy zależą od rodzaju produktu, ale ogólnie testy obejmują: skład produktu, parametry fizyczne i chemiczne, parametry mikrobiologiczne, zawartość pierwiastków toksycznych, dane toksyczne, pomiary kliniczne i ocenę opakowań konsumenckich.
W przypadku produktów niskiego ryzyka ocena zgodności jest przeprowadzana poprzez udowodnienie zgodności w formie deklaracji zgodności (deklaracja EAC) na podstawie dowodów uzyskanych przez akredytowane laboratorium badawcze (na podstawie Unii Celnej) oraz na podstawie własnych dowodów producenta. Deklaracja zgodności musi być następnie przekazana do jednostki zatwierdzonej przez Rospotrebnadzor. Deklaracja zgodności może być ważna do 5 lub 7 lat.
Z kolei produkty o wyższym ryzyku wymagają rosyjskiej rejestracji przed wprowadzeniem na rynek produktów kosmetycznych. Różne dokumenty i specyfikacje dostarczone przez producenta, jak również wyniki badań z laboratorium akredytowanego przez Unię Celną są przekazywane do organu zatwierdzonego przez Rospotrebnadzor, który następnie wydaje państwowy certyfikat rejestracyjny.
Ważność rejestracji państwowej nie jest obecnie ograniczona, jednak w nadchodzących miesiącach będzie on ograniczony do pięcioletniego okresu ważności.
W przypadku niektórych produktów, takich jak perfumy, importer może również wymagać raportu na temat zawartości etanolu, który jest niezbędny do opodatkowania wyrobów objętych podatkiem akcyzowym zawierających etanol.
