W opublikowanym w styczniu 2026 r. raporcie HSE przeanalizował propozycję klasyfikacji CMR dla talku w ramach brytyjskich przepisów dotyczących klasyfikacji, oznakowania i pakowania chemikaliów. Konkluzja była jednoznaczna: „niewystarczające dowody” na rakotwórczość. Oznacza to brak zmian regulacyjnych dla producentów działających w Wielkiej Brytanii – talk może być nadal stosowany w proszkach do ciała, pudrach dla dzieci i innych produktach pielęgnacyjnych.
Równolegle doradcy naukowi ECHA, w tym Komitet ds. Oceny Ryzyka (RAC), zarekomendowali uznanie talku za substancję rakotwórczą kategorii 1B, czyli o domniemanym działaniu kancerogennym u ludzi. Podstawą były m.in. sygnały epidemiologiczne dotyczące raka jajnika oraz dane z badań na zwierzętach, w których obserwowano guzy płuc u samic szczurów narażonych na inhalację talku. W konsekwencji składnik ma zostać wycofany z kosmetyków na rynku unijnym w perspektywie 2027 r.
Co istotne, obie strony analizowały ten sam zestaw badań: wyniki wskazujące na guzy płuc po ekspozycji wziewnej oraz powiązania między stosowaniem talku w okolicach intymnych a zwiększonym ryzykiem raka jajnika. Mimo identycznej bazy dowodowej, interpretacja ryzyka różni się: UE przyjęła podejście bardziej ostrożnościowe, natomiast Wielka Brytania uznała, że dane nie spełniają progu klasyfikacji rakotwórczej.
Brytyjscy regulatorzy podkreślili jednak istotny wyjątek – talk zanieczyszczony azbestem. Nawet śladowe ilości tej substancji, uznanej za jednoznacznie rakotwórczą dla ludzi, powodują niedopuszczalność surowca. Raport techniczny HSE wprost wyklucza możliwość stosowania jakiegokolwiek talku zawierającego azbest. Stanowisko branży przedstawiło Cosmetic, Toiletry & Perfumery Association (CTPA), wskazując, że przy braku klasyfikacji CMR w GB CLP wymogi dla producentów w Wielkiej Brytanii pozostaną bez zmian.
Rozbieżność regulacyjna oznacza w praktyce podwójne ścieżki compliance dla marek obecnych w obu jurysdykcjach. Formuły sprzedawane w UE będą wymagały reformulacji lub wycofania talku do 2027 r., podczas gdy w Wielkiej Brytanii składnik może pozostać w użyciu. To kolejny przykład dywergencji po Brexicie – w 2025 r. strony różniły się także w ocenie innych substancji, m.in. olejku z drzewa herbacianego. Dla producentów oznacza to rosnące koszty dostosowawcze, osobne specyfikacje receptur oraz złożone zarządzanie łańcuchem dostaw na dwóch rynkach regulowanych odmiennymi zasadami.

