Mikołaj Gogol napisał: „Talent ze wszystkiego potrafi uczynić rzecz piękną”. Podpisałabyś się pod tymi słowami i pokusiłabyś o swoją definicję piękna?
Ja bym zacytowała jeszcze jednego mistrza, Fiodora Dostojewskiego. W „Biesach” jeden z bohaterów mówi, że człowiek „przetrwa bez nauki, bez chleba, i jedynie bez piękna się nie obejdzie, gdyż bez piękna nie warto będzie żyć na świecie!". Zastanawiałam się nad tym i wydaje mi się, że to zdanie świetnie oddaje istotę naszego człowieczeństwa: jesteśmy stworzeni do piękna, do przeżywania piękna i do czynienia piękna.
Aktorstwo, to była miłość od pierwszej wypowiedzianej kwestii?
(śmiech) Nie pamiętam, czy od pierwszej wypowiedzianej kwestii, ale faktycznie już od małego lubiłam występować. Ostatnio rozmawiałam nawet na ten temat z moją mamą, która kiedyś przejawiała wielkie talenty aktorskie. Zastanawiałam się, czy oby nie przelała swoich marzeń na mnie, ale mama twierdzi, że nie, ponieważ nigdy do niczego mnie nie zmuszała. Natomiast mnie ciągnęło na scenę. Każde miejsce było dla mnie odpowiednie, żeby wystąpić przed ludźmi, np. na postoju taksówek, gdzie zawsze ustawiała się długa kolejka. Byłam wtedy w swoim żywiole, angażowałam ludzi, reżyserowałam, a przede wszystkim wcielałam się w jakąś rolę. I tak mi zostało do dziś.
Twoje dzieci również przejawiają takie zdolności?
O tak. Zdolności aktorskie przejawiają wszystkie moje dzieci. Chętnie uczestniczą w różnych występach, np. w szkole, i muszę przyznać, że świetnie sobie radzą. Natomiast w ogóle nie proszą nas o radę, czy o jakiekolwiek wskazówki. Mają swoją własną wizję. Grają intuicyjnie, ale robią to bardzo dobrze. Nasza najstarsza córka cały czas, z wielką powagą, nam powtarza, że chce być aktorką, oczywiście w Hollywood (śmiech).
Matyldzia to świetna aktorka, ale także pani reżyser. Ostatnio napisała sama scenariusz – adaptację mitu. Najlepsze jest to, że próbujemy z Michałem (Michał Chorosiński – przyp. red.) odwieść wszystkie nasze dzieci od pomysłu zostania aktorami. Na razie wygląda to tak, że nasz syn gra w Teatrze Polskim we Wrocławiu, w spektaklu Jana Klaty. Ma trudną rolę umierającego powstańca i w dodatku musi recytować tekst Micińskiego, ale nieskromnie powiem, że radzi sobie znakomicie. Na razie mówi, że nie chce być aktorem, tylko piłkarzem, więc zobaczymy, co pokaże przyszłość.
Krystian Lupa powiedział mi kiedyś, że w odróżnieniu od kolegów zza oceanu, gdzie nawet starzy aktorzy są młodzi i muszą ciągle walczyć na rynku, polscy aktorzy mają komfort pracy w teatrach zespołowych. Z Teatrem Polskim we Wrocławiu jesteś związana od 14 lat. Faktycznie zespół daje to poczucie bezpieczeństwa?
Z jednej strony to poczucie bezpieczeństwa może trochę rozleniwiać aktora. Natomiast jestem pierwszym pokoleniem, które musiało przejść przez casting w teatrze, żeby dostać rolę. Obecnie aktorzy wiedzą, że muszą dbać o swój wygląd i o swoją kondycję fizyczną, pracować nad głosem, etc. Reżyserzy są bardzo wymagający i uważają, że aktor powinien potrafić zrobić wszystko. Pamiętam, jak śp. Jerzy Jarocki tak nas motywował, że niemożliwe stawało się możliwe. Bardzo się staraliśmy, żeby sprostać wszystkim wymaganiom reżysera, z różnym skutkiem. Sama przypłaciłam pewne akrobacje złamaniem ręki, ale czego nie robi się dla sztuki? Z drugiej strony praca w zespole pozwala na głębsze potraktowanie roli. Znamy się jak w rodzinie, dlatego łatwiej jest nam się przed sobą otworzyć na scenie i stworzyć głębszy spektakl.
Z mężem lepiej pracuje Ci się przed kamerą, czy na deskach scenicznych?
Zdecydowanie lepiej pracuje nam się w teatrze. Mamy większy komfort gry niż przed kamerą, szczególnie, że nie mamy wspólnych scen, wchodzimy na scenę po sobie.
Jakie barwy ma kobiecość przy pięciorgu dzieci?
Na pewno szarości w cieniach pod oczami. Mimo to wydaje mi się, że kobieta może osiągnąć pełnię kobiecości w chwili, gdy staje się matką kilkorga dzieci. Śmieję się, że prawdziwe macierzyństwo odkryłam przy trzecim dziecku. Z każdym następnym macierzyństwo jest pełniejsze. Zmienia się sposób patrzenia na świat. Przy dzieciach doświadczamy tak gigantycznej miłości, że nawet gdy od kilku lat jestem notorycznie niewyspana i zmęczona, to wiem, że było warto.
Jak udaje Wam się pogodzić życie zawodowe z prywatnym?
Uważam, że nie można być zaangażowanym rodzicem i odnosić sukcesów na polu zawodowym. Zawsze coś jest kosztem czegoś, zwłaszcza u kobiety każdy wybór jest jednoczesną stratą. Mam świadomość tego, że kilka ról mnie ominęło, ale jest to mój wybór i jestem szczęśliwa, że właśnie tak potoczyło się moje życie. Gdybym najpierw postawiła tylko i wyłącznie na rozwój zawodowy, nie miałabym możliwości cieszenia się pięciokrotnym macierzyństwem.
Czy macierzyństwo pomogło Ci wcielać się w role, np. w „Utworze o matce i ojczyźnie”?
Tak. Zarówno w tę, jak i wiele innych. Czasami robię sobie wyrzuty, że ze względu na ogrom zajęć domowych, za mało czasu poświęcam na przygotowania do roli. Natomiast okazuje się, że to doświadczenie życiowe pozwala mi grać instynktownie, np. rolę mamy. Nie muszę niczego udawać. Myślę, że aktor tylko wtedy będzie dobrym aktorem, gdy będzie jak najwięcej czerpał z życia.
Jaki jest Wasz ulubiony sposób na spędzanie wolnego czasu?
Jeżeli jesteśmy wszyscy razem, to lubimy wyjeżdżać. Uwielbiam chwile, gdy cały czas ze sobą rozmawiamy podczas długiego spaceru nad morzem. Natomiast będąc w domu, staramy się wygospodarować trochę czasu na gry planszowe – to świetna zabawa, zwłaszcza dla moich ambitnych dzieci.
Jak Ty się relaksujesz, gdy masz dla siebie chwilę?
Kocham naturę, więc najlepiej relaksuję się na spacerze. Uwielbiam chodzić do lasu i wzrokiem ogarniać drzewa, przyrodę. A kiedy mam dłuższą chwilę, to odwiedzam kosmetyczkę. Kocham też masaże twarzy i ciała. Po takich zabiegach jestem tak odprężona, że trudno mi potem podnieść się z fotela (śmiech).
Masz dużo kosmetyków?
Lata doświadczenia nauczyły mnie, żeby nie mieć za dużo. Był czas, że kupowałam dosłownie wszystko, co zobaczyłam w reklamie. Często później odkrywałam, że mam dużo nieotwartych rzeczy, których termin ważności upłynął. Dlatego teraz mam swoje ulubione, sprawdzone produkty – kremy, balsam, żel, bez których nie potrafię się obejść. Sporo mam tylko kosmetyków kolorowych.
Na co dzień lubisz się malować?
Raczej nie. Zależy mi, żeby poza pracą moja skóra odpoczęła, oddychała. Natomiast gdy wychodzę z domu, staram się nakładać krem BB z filtrem, żeby mieć delikatny makijaż.
Jakie są Twoje plany na najbliższą przyszłość?
Wracam do teatru, gram spektakle w Warszawie i szykuje mi się praca na planie. Nie zdradzę nic więcej.
Czego mogę Ci życzyć?
Cierpliwości i snu.
NIE MOGĘ OBEJŚĆ SIĘ BEZ
Tusz do rzęs: Helena Rubinstein.
Fluid: BB Shiseido
Kremy: najlepiej serum z wit. C
Mleczko do ciała: White Musk The Body Shop
Perfumy: Angel, CK Obsession
