StoryEditor
Eksport
03.04.2024 09:28

Negocjacje handlowe między post-brexitową Wielką Brytanią i Kanadą w martwym punkcie

Wielka Brytania i Kanada obwiniają się nawzajem po tym, jak spór dotyczący eksportu wołowiny i sera doprowadził do zerwania rozmów handlowych. / Canva
Obydwa kraje prowadzą negocjacje od dwóch lat po opuszczeniu Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię, a handel jest kontynuowany w ramach tej samej umowy, którą wynegocjowano, gdy Wielka Brytania była członkiem bloku. Rozmowy, które rozpoczęły się w marcu 2022 r., są m.in. szereg negocjacji, które Wielka Brytania rozpoczęła na całym świecie po decyzji o opuszczeniu Unii Europejskiej, która wykluczyła ją z istniejących unijnych umów o wolnym handlu.

Zanim Wielka Brytania opuściła UE pod koniec 2020 r., Kanada podjęła decyzję o zapewnieniu kontynuacji wolnego handlu. Obie strony oświadczyły, że są gotowe wznowić rozmowy. Według oficjalnych danych brytyjskich całkowity dwustronny handel towarami i usługami wyniósł 25,9 miliarda funtów w roku kończącym się 30 czerwca 2023 r., kiedy Kanada była 18. największym partnerem handlowym Wielkiej Brytanii. Rządy Wielkiej Brytanii i Kanady wstrzymały negocjacje handlowe na początku tego roku, w wyniku czego wygaśnie istotna klauzula „unijnej kumulacji”, która umożliwiała brytyjskim przedsiębiorstwom korzystanie z zerowych ceł.

Co to oznacza dla branży kosmetycznej?

W 2019 r. Kanada była 15. co do wielkości partnerem handlowym Wielkiej Brytanii, odpowiadając za 1,6 proc. całkowitego handlu Wielkiej Brytanii. Co więcej, import Wielkiej Brytanii z Kanady wyniósł 10,9 miliarda funtów, co plasuje ją na 16. miejscu pod względem wielkości źródła importu w Wielkiej Brytanii. Wiedząc o tym, rządy Wielkiej Brytanii i Kanady postanowiły zapewnić płynny handel po brexicie. Negocjowali wprowadzenie kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej (CETA) – umowy wynegocjowanej między UE a Kanadą, która weszła w życie w 2017 r. i której Wielka Brytania była jedyną stroną jako członek UE. Następnie w 2021 r. weszła w życie Umowa o ciągłości handlu (TCA), która jest jedyną umową o wolnym handlu obowiązującą między Wielką Brytanią a Kanadą po zakończeniu okresu przejściowego.

Umowa handlowa weszła w życie trzy lata temu i umożliwiła brytyjskim przedsiębiorstwom korzystanie z treści UE w celu spełnienia reguł pochodzenia. Umożliwiło ono brytyjskim przedsiębiorstwom traktowanie komponentów przywożonych z UE jako „pochodzących” przy rozważaniu, czy brytyjskie towary wytworzone z tych komponentów i będące przedmiotem handlu między Zjednoczonym Królestwem a Kanadą kwalifikują się do stosowania zerowej stawki celnej. Ponieważ TCA wygaśnie za kilka tygodni, przedsiębiorstwa będą prawdopodobnie musiały stawić czoła stawkom KNU (klauzula największego uprzywilejowania — termin ten odnosi się do zobowiązania traktatowego w kontekście handlu międzynarodowego, związanego z wymianą towarów między państwami. Państwo, które udziela tej klauzuli innemu krajowi, gwarantuje mu takie same lub lepsze prawa i korzyści, jakie oferuje dowolnemu innemu państwu, z którym utrzymuje stosunki handlowe) podczas handlu z Kanadą.

Oczekiwane stawki KNU na produkty kosmetyczne i kosmetyczne określone są w Rozdziale 33 Kanadyjskiej Taryfy Celnej. Departament Biznesu i Handlu zachęca przedsiębiorstwa do rozważenia, czy planowane wygaśnięcie unijnej klauzuli kumulacyjnej i potencjalne zobowiązania taryfowe wynikające z tej zmiany mogą mieć na nie wpływ.

Według BBC Downing Street oświadczyło, że rząd będzie „negocjować wyłącznie umowy, które przyniosą korzyści Brytyjczykom” i zastrzegło sobie prawo do „wstrzymania negocjacji w przypadku braku postępów”. Rzecznik dodał jednak: „Jesteśmy otwarci na wznowienie rozmów z Kanadą w przyszłości”.

Czytaj także: British Beauty Council: Od czasu Brexitu brytyjski przemysł kosmetyczny stracił około 850 milionów funtów w eksporcie do krajów UE

ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Eksport
24.04.2026 10:34
Kosmetyki mogą zdrożeć. Winne rosnące koszty surowców z Chin
Rosnące koszty zmieniają strukturę rynku beautyShutterstock

Wzrost cen surowców powiązanych z ropą naftową zaczyna przekładać się na wyższe ceny eksportowe z Chin, co może przyspieszyć globalną inflację — również w branży kosmetycznej. Dane rynkowe wskazują, że producenci stopniowo przenoszą rosnące koszty na odbiorców.

W tym artykule przeczytasz:

  • Koniec okresu "tanich” dostaw z Chin
  • Surowce petrochemiczne pod presją
  • Czy marki przeniosą koszty na konsumentów?
  • Inflacja może przyspieszyć
  • Konsumenci jeszcze tego nie odczuli
  • Co to oznacza dla branży beauty?

Koniec okresu "tanich” dostaw z Chin

Po kilku latach spadków ceny eksportowe z Chin zaczynają rosnąć. W marcu odnotowano wyraźne podwyżki w wielu kategoriach dóbr konsumpcyjnych, co przerywa trend, który dotychczas pomagał ograniczać inflację na rynkach globalnych.

Zmiana ta jest związana m.in. z rosnącymi kosztami surowców petrochemicznych, będących podstawą produkcji wielu komponentów wykorzystywanych również w branży kosmetycznej m.in. w opakowaniach i składnikach formuł.

Surowce petrochemiczne pod presją

Najsilniej rosną koszty materiałów takich jak plastik, włókna syntetyczne czy chemikalia pochodzące z ropy. W praktyce oznacza to wzrost cen produktów wykorzystujących te komponenty.

W kontekście rynku beauty szczególne znaczenie mają opakowania z tworzyw sztucznych oraz składniki bazujące na pochodnych ropy, które stanowią istotny element kosztowy produkcji kosmetyków.

image

Potęga C-beauty: od fabryki świata do globalnych brandów [ANALIZA]

Czy marki przeniosą koszty na konsumentów?

Wzrost kosztów nie ogranicza się do jednego segmentu. Producenci mierzą się jednocześnie z drożejącymi surowcami, metalami i komponentami elektronicznymi, co dodatkowo zwiększa presję cenową w całym łańcuchu dostaw.

Dla marek kosmetycznych oznacza to rosnące koszty produkcji, logistyki i pakowania — a w konsekwencji potencjalną konieczność rewizji cen końcowych.

Inflacja może przyspieszyć

Dotychczas spadające ceny eksportowe z Chin działały jako bufor ograniczający inflację w gospodarkach rozwiniętych. Obecnie efekt ten zaczyna słabnąć.

Analitycy wskazują, że w 2026 roku inflacja w głównych gospodarkach może ponownie przekroczyć poziom 3 proc., co oznacza odwrócenie wcześniejszego trendu stabilizacji cen.

image

Chiny i Japonia jako nowy motor wzrostu w globalnej perfumerii niszowej [ROCZNIK WK 2025/26]

Konsumenci jeszcze tego nie odczuli

Na razie wzrost cen eksportowych nie w pełni przełożył się na ceny dla konsumentów. Wiele produktów dostępnych obecnie na rynku zostało zamówionych wcześniej, przy niższych kosztach produkcji.

Jednak w kolejnych miesiącach, wraz z realizacją nowych zamówień, presja cenowa może stać się bardziej widoczna.

Co to oznacza dla branży beauty?

Choć część analityków wskazuje, że Chiny mogą częściowo amortyzować globalny wzrost cen, wiele zależy od dalszego rozwoju sytuacji geopolitycznej i kosztów energii.

Dla producentów i detalistów to sygnał, że okres względnej stabilności kosztowej może się kończyć. W najbliższych miesiącach kluczowe będzie to, w jakim stopniu rosnące wydatki uda się zrównoważyć i czy ostatecznie trafią one do konsumenta.

 

Źródło: Fashion Network

Aurelia Obrochta
ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Rynek i trendy
03.04.2026 14:33
Indie – nowa ziemia obiecana dla K-Beauty. Ekspansja i trendy rynkowe
ai

Podczas gdy rynki zachodnie zmagają się z przesyceniem, a dynamika sprzedaży w Chinach uległa strukturalnemu schłodzeniu, oczy globalnych gigantów beauty zwróciły się w stronę subkontynentu indyjskiego. Jak wynika z najnowszego raportu Personal Care Insights, Indie stały się kluczowym polem bitwy dla południowokoreańskich marek. To już nie tylko „trend”, to strategiczna migracja kapitału i technologii, która w 2026 roku redefiniuje indyjski sektor masstige i luksusowy.

Współczesny indyjski konsument beauty nie szuka już jedynie środków do rozjaśnienia skóry czy podstawowej higieny. Szuka innowacji, składników naturalnych i filozofii skin-first, którą Koreańczycy opanowali do perfekcji – zauważa w swojej obszernej analizie portal Personal Care Insights.

Krajobraz rynkowy. Dlaczego właśnie teraz?

Indie w 2026 roku to najludniejszy kraj świata z najszybciej rosnącą klasą średnią. Według szacunków analityków, indyjski rynek kosmetyczny osiągnie do 2027 roku wartość 30 miliardów dolarów. W tym ekosystemie segment K-Beauty rośnie w tempie 25-30% rocznie (CAGR), znacznie wyprzedzając tradycyjne marki zachodnie.

Indie przechodzą obecnie transformację cyfrową i społeczną, która idealnie współgra z ofertą z Seulu. Kultura K-Pop i K-Drama (tzw. Hallyu Wave) zbudowała w Indiach aspiracyjny wizerunek koreańskiego stylu życia. Dziś mieszkanka Mumbaju czy Bangalore chce mieć ‘glass skin‘ tak samo mocno, jak mieszkanka Nowego Jorku – zauważa Anirudh Singh, starszy analityk ds. rynków wschodzących w GlobalData.

Cyfrowe okno na świat: rola Nykaa i Tira

Bezprecedensowa ekspansja marek takich jak Laneige, Innisfree, Sulwhasoo czy COSRX nie byłaby możliwa bez potężnych platform e-commerce.

Produktowa adaptacja: nie tylko kopiowanie trendów

Eksperci podkreślają, że sukces K-Beauty w Indiach wynika z umiejętności adaptacji. Indyjski klimat (wysoka wilgotność, smog, ekstremalne temperatury) wymaga innych formulacji niż te przeznaczone na rynek europejski.

  • Ochrona przeciwsłoneczna (sun care): To obecnie najszybciej rosnąca podkategoria. Koreańskie filtry przeciwsłoneczne, słynące z lekkości i braku białych smug na skórze, stały się hitem sprzedażowym wśród Hindusów o ciemniejszej karnacji.
  • Składniki z Jeju Island: wykorzystanie wulkanicznego popiołu, zielonej herbaty czy śluzu ślimaka (snail mucin) budzi ogromne zainteresowanie w kraju, który ma głęboko zakorzenioną tradycję medycyny naturalnej (Ajurweda).

Indie to rynek ogromnych kontrastów. Marki K-Beauty, które odniosły tu sukces, to te, które zrozumiały, że Indie nie są monolitem. Mamy tu do czynienia z klientem z Gen Z, który kupuje serum COSRX przez aplikację, oraz z klientem premium, który oczekuje rytuału pielęgnacyjnego w luksusowym spa w Delhi – dodaje Kavita Rao, ekspertka ds. strategii detalicznej w Azji Południowej.

Wyzwania: regulacje i ajurweda

Mimo optymistycznych prognoz, indyjski rynek stawia przed koreańskimi eksporterami bariery. Największą z nich jest certyfikacja BIS (Bureau of Indian Standards) oraz rygorystyczne przepisy dotyczące importu kosmetyków. Proces rejestracji produktu może trwać od 6 do 12 miesięcy, co w dynamicznym świecie beauty jest wiecznością.

Dodatkowo K-Beauty musi konkurować z nową falą marek indyjskich (tzw. D2C Brands jak Mamaearth czy Forest Essentials), które łączą ajurwedyjskie receptury z nowoczesnym marketingiem.

W 2026 roku obserwujemy ciekawe zjawisko: fuzję. Niektóre koreańskie laboratoria zaczynają tworzyć linie dedykowane na rynek indyjski, zawierające np. kurkumę czy szafran, ale podane w ultranowoczesnej, koreańskiej formie. To ‘K-ayurveda‘ może być kolejnym wielkim hitem eksportowym – przewiduje Sanjay Gupta, konsultant biznesowy w sektorze FMCG.

Co dalej?

Dla globalnych dystrybutorów i inwestorów przekaz jest jasny: Indie to obecnie najbardziej perspektywiczny rynek dla technologii kosmetycznych z Korei.

  • Dystrybucja: kluczem jest model omnichannel. Sklepy fizyczne w centrach handlowych typu premium budują świadomość marki, której nie da się osiągnąć samym Instagramem.
  • Edukacja: inwestycja w „skincare education” (webinary, konsultacje online) zwraca się w postaci lojalności klienta.
  • Skalowalność: przy populacji 1,4 mld ludzi, nawet niszowy produkt K-Beauty może osiągnąć wolumeny sprzedaży niedostępne na rynkach europejskich.
Marzena Szulc
ZOBACZ KOMENTARZE (0)
31. maj 2026 23:59