Podatniczka będąca influencerką prowadzącą działalność polegającą na publikacji w internecie zdjęć oraz filmów w ramach współpracy reklamowej oraz na realizacji sesji zdjęciowych i filmowych na strony internetowe, a także media społecznościowe marek miała wątpliwości, czy wydatki związane ze stylizacją paznokci mogą zostać rozliczone jako koszty uzyskania przychodów. Stanowisko organów skarbowych wobec kosztów wizerunkowych jest bowiem różne w zależności od konkretnej sytuacji.
W swoim stanowisku tłumaczyła, że odpowiednia pielęgnacja dłoni widocznych na zdjęciach i filmach realizowanych na potrzeby kontrahenta jest koniecznym i wymaganym zabiegiem wizerunkowym. Poniesienie wydatków na stylizacje paznokci jest więc niezbędne i wynika wprost z charakteru prowadzonej działalności. Tym bardziej, że kontrahenci podatniczki często wymagają, aby na zdjęciach i filmikach jej dłonie były widoczne. Często mają też wymagania co do koloru paznokci.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 22 marca br. przyznał podatniczce rację, uznając jej stanowisko za prawidłowe. Stwierdził, że skoro celem poniesienia przez nią wydatków na stylizację paznokci jest możliwość właściwego przygotowania się do udziału w zdjęciach i filmach uznać należy, że są to wydatki, które na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w zakresie, w jakim racjonalnie jest to uzasadnione rozmiarem działalności. Muszą jednak być właściwie udokumentowane.
Portal prawo.pl, powołując się na opinie ekspertów przypomina, że w wydawanych przez dyrektora KIS interpretacjach indywidualnych do kosztów podatkowych można zaliczyć nie tylko wydatki na stylizację paznokci ponoszone przez influencerkę, ale także wydatki ponoszone przez modelkę na zakup obuwia, odzieży oraz kosmetyków.
Zwraca jednak uwagę na niekonsekwencję skarbówki, gdyż równocześnie wyklucza ona możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych kosztów poniesionych przez adwokata prowadzącego kancelarię na zakup odzieży i obuwia, przez iluzjonistę na zakup odzieży estradowej oraz butów czy przez informatyka na zakup okularów korekcyjnych. W tych wypadkach fiskus uznał, że te wydatki nie mają wpływu na wysokość przychodów ani związku z prowadzoną działalnością.
