StoryEditor
Surowce
05.05.2023 00:00

Wojna w Sudanie powoduje zerwanie w łańcucha dostaw gumy arabskiej

W kosmetykach, guma arabska jest wykorzystywana jako emulgator koloidalny olej-woda, umożliwiający emulgowanie olejów tłustych, olejków eterycznych, tłuszczów, wosków i żywic. / Gixie, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons
Według raportu opublikowanego przez Reuters, po eskalacji przemocy w Sudanie, jednym z głównych światowych dostawców gumy arabskiej, producenci FMCG stają w obliczu kolejnego kryzysu w łańcuchu dostaw.  

Wybuch konfliktu w Sudanie sprawił, że międzynarodowi producenci dóbr konsumpcyjnych ścigają się, by uzupełnić zapasy gumy arabskiej, jednego z najbardziej poszukiwanych produktów w kraju i kluczowego składnika rozmaitych produktów, od napojów gazowanych po słodycze i kosmetyki. Około 70 proc. światowej podaży gumy arabskiej, dla której istnieje niewiele substytutów, pochodzi z drzew akacji w regionie Sahelu, który przebiega przez trzeci co do wielkości kraj Afryki, który jest rozdarty walkami między armią a siłami paramilitarnymi. Obawiając się utrzymującej się niepewności Sudanu, firmy zależne od produktu od dawna gromadzą zapasy, niektóre przechowują od trzech do sześciu miesięcy, aby uniknąć niedoboru, jak eksporterzy i źródła branżowe powiedzieli Reuterowi.

Co to jest guma arabska?

Guma arabska to naturalna, elastyczna substancja roślinna, która twardnieje w kontakcie z powietrzem. Powstaje poprzez naturalne uszkodzenia lub nacięcia pni i gałęzi akacji senegalskiej i innych gatunków z rodzaju Acacia pochodzących z Afryki.

Guma arabska jest stosowana w przemyśle kosmetycznym głównie jako naturalny zagęszczacz, emulgator i środek wiążący. Dzięki swoim właściwościom żelowym i klejącym, jest często wykorzystywana w formułach kosmetyków do włosów, takich jak żele, woski i pianki. Jest także składnikiem wielu produktów do pielęgnacji skóry, w tym kremów, balsamów i masek, ponieważ zapewnia konsystencję i pomaga w utrzymaniu stabilnej struktury tych produktów. Ponadto, gumę arabską wykorzystuje się również jako naturalny środek konserwujący, który pomaga przedłużyć trwałość kosmetyków bez konieczności stosowania sztucznych konserwantów.

Guma arabska jest powszechnie stosowana w przemyśle kosmetycznym i medycznym, przede wszystkim jako środek osłaniający w przypadku stanów zapalnych błon śluzowych. W kosmetykach jest również używana jako pomocniczy surowiec w recepturze dermokosmetycznej lub aptecznej, gdzie pomaga w emulgowaniu olei tłustych, olejków eterycznych, tłuszczów, wosków i żywic, tworząc tzw. emulgator koloidalny olej-woda, który może być stosowany wewnętrznie.

W INCI zapisywana jest jako Gummi arabicum, Gummi acaciae, Gummi mimosae, Gummi africanum lub E414.

Przyszłe konsekwencje

Wcześniejsze konflikty koncentrowały się zwykle w odległych regionach, takich jak Darfur. Tym razem stolica Sudanu, Chartum, została sparaliżowana w wyniku walk, które wybuchły 15 kwietnia, wstrzymując prace wszystkich przemysłów i zakłócając podstawową komunikację. W zależności od tego, jak długo trwa konflikt, mogą pojawić się konsekwencje dla gotowych towarów na półkach – markowych towarów wytwarzanych przez znane gospodarstwa domowe – powiedział Richard Finnegan, kierownik ds. zakupów w Kerry Group, dostawcy gumy arabskiej do większość dużych firm z branży spożywczej. Finnegan oszacował, że obecne zapasy wyczerpią się w ciągu pięciu do sześciu miesięcy, podobnie jak Martijn Bergkamp, partner holenderskiego dostawcy FOGA Gum, który oszacował, że zajmie to od trzech do sześciu miesięcy. Fawaz Abbaro, dyrektor generalny Savannah Life Company w Chartumie, powiedział, że ma stałe zamówienia i planuje wyeksportować od 60 do 70 ton gumy arabskiej, ale wątpi, czy będzie w stanie to zrobić z powodu konfliktu.

Z polskich producentów gumę arabską w składach stosują między innymi Tołpa, Organique, Mokosh, Pat&Rub, LaQ i Zew.

Czytaj także: Kombucha - nowy hero ingredient w kosmetykach

ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Biznes
02.04.2026 07:37
Branża beauty trafiona rykoszetem – wojna w Iranie destabilizuje globalne łańcuchy dostaw
Blokada Cieśniny Ormuz odcięła jedną z kluczowych arterii handlowych świata. Dla branży kosmetycznej, uzależnionej od komponentów z Dalekiego Wschodu, oznacza to drastyczne wydłużenie terminów realizacjiKikoMilano

Konflikt zbrojny z udziałem Iranu uderza także w fundamenty przemysłu kosmetycznego. Blokada strategicznej Cieśniny Ormuz, trwająca już piąty tydzień, wywołała reakcję łańcuchową: od gwałtownego wzrostu cen surowców i opakowań po paraliż logistyczny, który zmusza liderów rynku do szukania alternatywnych, kosztownych dróg transportu – donosi Reuters.

Temat kryzysu zdominował kuluarowe rozmowy m.in. podczas tegorocznych targów Cosmoprof w Bolonii. Choć sektor beauty wielokrotnie udowadniał swoją odporność na kryzysy, obecna sytuacja – łącząca inflację energetyczną z fizycznym brakiem kontenerów – stawia producentów pod bezprecedensową presją kosztową.

Logistyka na krawędzi: czas to pieniądz (i to duży)

Blokada Cieśniny Ormuz odcięła jedną z kluczowych arterii handlowych świata. Dla branży kosmetycznej, silnie uzależnionej od komponentów i opakowań z Dalekiego Wschodu, oznacza to drastyczne wydłużenie terminów realizacji.

Według danych przedstawionych przez grupę Ancorotti, jednego z największych producentów kontraktowych we Włoszech, standardowy czas dostawy, który dotychczas wynosił 8 tygodni, wydłużył się obecnie do 12–14 tygodni. Porty są przepełnione, a dostępność pustych kontenerów drastycznie spadła.

Zaczynamy dostrzegać wzrosty kosztów napędzane inflacją cen energii, potęgowane przez opóźnienia w dostawach – przyznaje Simone Dominici, CEO włoskiej grupy Kiko. Szacuje on, że same dodatkowe koszty logistyczne dla jego firmy wyniosą w tym roku około 1,5 mln euro.

image

Unilever zamraża rekrutację – tak globalny gigant reaguje na wojnę w Iranie

Surowce i opakowania: walka o żywicę

Kryzys nie ogranicza się tylko do transportu gotowych produktów. Problemem staje się dostęp do surowców bazowych, takich jak pochodne ropy naftowej wykorzystywane do produkcji plastiku. Firma Yonwoo, kluczowy dostawca opakowań dla koncernu L‘Oréal oraz gigantów sektora K-beauty, alarmuje o trudnościach w zabezpieczeniu zapasów żywicy polimerowej, niezbędnej do wytwarzania słoiczków i tubek.

Wzrost cen ropy bezpośrednio przekłada się na koszt:

Strategie przetrwania: kolej, drogi i mosty powietrzne

W obliczu paraliżu dróg morskich, firmy zmuszone są do improwizacji. Fabio Franchina, prezes Framesi (producenta profesjonalnych kosmetyków do włosów), ujawnia, że dystrybutorzy szukają tras alternatywnych. Jedną z opcji jest transport morski do portu w Dżuddzie (Arabia Saudyjska), a następnie przewóz towarów drogą lądową, by ominąć Zatokę Perską.

Inne przedsiębiorstwa decydują się na jeszcze droższe rozwiązania:

  • transport kolejowy: coraz popularniejsza alternatywa dla dostaw z Azji do Europy.
  • transport lotniczy: wykorzystywany w sytuacjach krytycznych, choć drastycznie podnoszący finalną cenę produktu.

Kto poniesie koszty kryzysu?

Włochy, będące piątym największym eksporterem kosmetyków na świecie (produkcja o wartości 18 mld euro w 2025 r.), są barometrem dla całej Europy. Eksperci zgromadzeni w Bolonii są zgodni: utrzymanie obecnych cen detalicznych przy tak silnym wzroście kosztów operacyjnych jest praktycznie niemożliwe.

Simone Dominici z Kiko ostrzega przed „perfekcyjną burzą”. Z jednej strony rosną koszty produkcji i logistyki, z drugiej – siła nabywcza konsumentów jest systematycznie podgryzana przez globalną inflację. Branża musi przygotować się na scenariusz, w którym wzrosty kosztów zostaną ostatecznie przeniesione na klienta końcowego, co może wywołać korektę popytu w nadchodzących kwartałach. Sytuacja geopolityczna staje się obecnie kluczowym czynnikiem ryzyka w strategiach rocznych marek kosmetycznych. 

Marzena Szulc
ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Surowce
01.04.2026 09:02
SCCS: jest opinia w sprawie stosowania analogów prostaglandyn w produktach do rzęs i brwi
W niedalekiej przyszłości stosowanie analogów prostaglandyn w kosmetykach do pielęgnacji brwi i rzęs może zostać ograniczone lub zakazane.adobe stock

Na początku lutego Komitet ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (SCCS) opublikował finalną, niestety negatywną opinię numer SCCS/1680/25 dotyczącą bezpieczeństwa stosowania trzech analogów prostaglandyn: Dechloro Dihydroxy Difluoro Ethylcloprostenolamide (DDDE), Methylamido-Dihydro-Noralfaprostal (MDN) oraz Isopropyl Cloprostenate (IPCP) w produktach przeznaczonych do pielęgnacji rzęs i brwi.

Nieudane próby obrony analagów prostaglandyn

Już w 2018 roku Komisja Europejska została poinformowana przez Niemiecki Federalny Instytut Oceny Ryzyka (BfR) o rosnącym zainteresowaniu kosmetykami stymulującymi wzrost rzęs, zawierającymi prostaglandyny i ich analogi, które mogą stanowić zagrożenie dla konsumentów. W kolejnych latach przeprowadzono działania mające na celu zebranie danych dotyczących ich bezpieczeństwa, w tym również ankietę w 2019 roku oraz w 2020 roku procedurę „Call for data”.

W opinii numer SCCS/1635/21 Komitet nie był w stanie wyciągnąć jednoznacznych wniosków dotyczących bezpieczeństwa Isopropyl Cloprostenate i Ethyl Tafluprostamide ze względu na niewystarczające dane. Już wtedy Komitet SCCS wyraził istotne obawy dotyczące stosowania analogów prostaglandyn w kosmetykach aplikowanych w okolicach oka.

W styczniu 2024 roku przemysł przedłożył dodatkowe dane mające wykazać bezpieczeństwo stosowania trzech substancji: DDDE, MDN oraz IPCP. Na tej podstawie Komitet SCCS przeprowadził ponowną ocenę. Na początku 2026 roku, na wniosek DG GROW (Directorate-General for Internal Market, Industry, Entrepreneurship and SMEs), wstrzymano publikację finalnej opinii, aby umożliwić przeprowadzenie wysłuchania technicznego z udziałem wnioskodawców. Podczas spotkania omówiono przedstawione dane oraz ich interpretację.

Negatywna ocena analogów prostaglandyn przez Komitet SCCS

Po analizie dostępnych dowodów Komitet SCCS uznał, że żadna z ocenianych substancji nie może zostać uznana za bezpieczną do stosowania w produktach kosmetycznych przeznaczonych do stymulowania wzrostu rzęs i brwi.

Stanowisko Komitetu opiera się przede wszystkim na silnej aktywności farmakologicznej analogów prostaglandyn, obserwowanej nawet przy bardzo niskich stężeniach oraz na braku dostępności wiarygodnych danych pozwalających wykluczyć potencjalne działanie toksyczne w zakresie toksyczności rozwojowej i reprodukcyjnej (DART) – jest to szczególnie ważne, ponieważ główną grupę użytkowników tych produktów stanowią kobiety w wieku rozrodczym.

Komitet SCCS wskazał również, że mimo iż dostępne dane nie wykazują potencjału genotoksycznego badanych substancji, to ze względu na brak danych eksperymentalnych nie możliwe jest wykluczenie ryzyka rakotwórczości nieendotoksycznej.

Analizowane składniki nie są obecnie ujęte w załącznikach do rozporządzenia kosmetycznego (WE) numer 1223/2009.

Komitet podkreślił także, że na etapie zgłaszania uwag nie jest możliwe przedstawianie nowych danych – proces ten służy wyłącznie omówieniu materiałów już ocenionych w opinii wstępnej. W przypadku posiadania nowych danych konieczne jest ich formalne złożenie w ramach nowego dossier bezpieczeństwa, co wymaga odrębnego mandatu Komisji Europejskiej.

W trakcie dyskusji Komitet SCCS doprecyzował również, że na etapie zgłaszania uwag nie jest możliwe przedstawianie nowych danych – proces ten służy wyłącznie omówieniu materiałów już ocenionych w opinii wstępnej. W przypadku posiadania nowych danych konieczne jest ich formalne złożenie w ramach nowego dossier bezpieczeństwa, co wymaga odrębnego mandatu Komisji Europejskiej.

Branżę kosmetyczną czeka legislacyjna niepewność

Wieloletnia dyskusja wokół bezpieczeństwa analogów prostaglandyn pokazuje wyraźne różnice między podejściem przemysłu, a stanowiskiem Komitetu SCCS. Wnioskodawcy wskazują na brak dowodów klinicznych potwierdzających ryzyko toksyczności rozwojowej i reprodukcyjnej oraz podkreślają znaczenie oceny narażenia. Z kolei Komitet SCCS zwraca uwagę na brak bezpośrednich danych dla ocenianych substancji oraz konieczność zachowania ostrożności w przypadku składników o silnym działaniu farmakologicznym.

Wciąż wyzwaniem pozostaje jakość dostępnych danych oraz sposób ich interpretacji. Dalsze decyzje regulacyjne będą uzależnione od przedstawienia nowych, wiarygodnych dowodów. Na obecnym etapie branża powinna uważnie monitorować rozwój sytuacji, mając na uwadze, że w niedalekiej przyszłości stosowanie analogów prostaglandyn w kosmetykach może zostać ograniczone lub zakazane.

Aleksandra Kondrusik

ZOBACZ KOMENTARZE (0)
05. kwiecień 2026 00:21