StoryEditor
Prawo
29.02.2024 11:42

Estée Lauder ukarane za niedostosowanie do wymogów płacy minimalnej w Wielkiej Brytanii

Poza Estée Lauder na liście wstydu znalazły się między innymi River Island, Randstad i Greggs. / Timwkwaizwohfjw, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Rząd Wielkiej Brytanii wziął na cel ponad 500 firm, w tym Estée Lauder, za niezapłacenie ponad 172 tys. pracowników krajowej płacy wystarczającej na utrzymanie. Skutkowało to nakazem dla tych pracodawców zwrotu ponad 16 milionów funtów niezapłaconych wynagrodzeń plus dodatkowe kary finansowe.

542 firmy znalazły się na liście  zmuszonych od 2015 r. do zwrotu ponad 16 mln funtów zaległych wynagrodzeń 172 tys. pracowników, a na niektóre z nich nałożono również kary finansowe.

Krajowa płaca minimalna (National Minimum Wage, NMW) w Wielkiej Brytanii wynosi obecnie 10,42 funta za godzinę dla osób powyżej 21 roku życia i ma wzrosnąć do 11,44 funta w kwietniu oraz odpowiednio 7,49 i 8,60 funta dla osób w wieku od 18 do 20 lat.

Dochodzenia His Majesty‘s Revenue & Customs (HMRC, agencja rządowa) przeprowadzone i zakończone w latach 2015–2023 wykazały liczne naruszenia krajowej płacy minimalnej, w tym zmuszanie pracowników do płacenia odzież służbową z wynagrodzenia oraz nielegalne potrącenia na pokrycie kosztów środków ochrony osobistej, wyżywienia, opieki nad dziećmi i szkoleń. Pracownicy otrzymywali także zaniżone wynagrodzenie w stosunku do przepracowanego czasu, pracodawcy zaokrąglali godziny w dół lub odliczali z wynagrodzenia czas podróży, czy obowiązkowe szkolenia.

Trzecie miejsce na liście zajęło Estée Lauder; 5933 pracowników kosmetycznego giganta otrzymało prawie 900 tys. funtów mniej niż należne.

Departament Biznesu, Handlu i Strategii Przemysłowej nie ujawnił, ile firm zostało ukaranych grzywną za naruszenie prawa NMW, powołując się na prawo firm do prywatności, ale stwierdził, że „wskazywanie palcem i zawstydzanie” miało „wysłać sygnał, że żaden pracodawca nie jest zwolniony od płacenia swoim pracownikom tej ustawowej płacy minimalnej”.

Wprowadzona 25 lat temu krajowa płaca minimalna była kluczową polityką zarówno rządu laburzystów, jak i konserwatystów, mającą na celu położenie kresu niskim płacom. Komisja ds. niskich wynagrodzeń ma obecnie mandat do podwyższenia godzinowej NMW do równowartości dwóch trzecich średniego wynagrodzenia, co jej zdaniem zostanie osiągnięte dzięki kwietniowej podwyżce. Pomimo stałego wzrostu płac podstawowych rynek pracy jest powszechnie uważany za przeszkodę dla wzrostu gospodarczego – pomimo stosunkowo niskiego i stabilnego bezrobocia na rynku pracy znajduje się ponad 900 tys. wakatów, a ponad 9 mln osób deklaruje się jako „bierne zawodowo”.

Estée Lauder stwierdziło w komunikacie, że „nigdy umyślnie” nie naruszyło przepisów, obwiniając za niedopłaty błędną interpretację wytycznych HMRC dotyczących odliczeń za odzież pracowniczą. Rządowy Departament Biznesu i Handlu potwierdził, że przedmiotowe przedsiębiorstwa spłaciły już swoje zobowiązania wobec pracowników. Dodał, że przedsiębiorcom groziły kary finansowe w wysokości do 200 proc. niedopłaty, choć departament nie określił, które firmy zapłaciły jaką kwotę.

ELC nie jest pierwszą dużą firmą kosmetyczną, którą rząd Wielkiej Brytanii przeciągnął pod kilem za nieopłacanie płacy minimalnej. W czerwcu 2023 r. oskarżył Lloyds Pharmacy i Chanel o błędne płatności, podczas gdy w sierpniu 2021 r. John Lewis i The Body Shop zostali wymienieni na podobnej liście.

Czytaj także: Estée Lauder wygrywa pozew w sprawie wirtualnego narzędzia do przymierzania kosmetyków kolorowych ​

ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Prawo
10.04.2026 10:42
Jo Malone CBE odpowiada na pozew Estée Lauder: „Nie sprzedałam swojej tożsamości”
Jo Malone w kampanii perfum, które powstały dla sieci Zaramat.pras.

W świecie luksusowych zapachów doszło do rzadko spotykanego starcia między korporacyjnym gigantem a legendarną kreatorką, która stworzyła jego potęgę. Jo Malone CBE, założycielka marek Jo Malone London (obecnie własność Estée Lauder) oraz Jo Loves, oficjalnie odpowiedziała na pozew o naruszenie znaków towarowych wytoczony przez Estée Lauder Companies (ELC). Spór, w który zaangażowany jest również gigant retailu – Grupa Inditex (Zara), stawia kluczowe pytania o granice prawa do nazwiska w biznesie luksusowym.

Kontekst sporu: dziedzictwo pod młotkiem

Przypomnijmy: w 1999 roku Jo Malone sprzedała swój pierwotny brand, Jo Malone London, koncernowi Estée Lauder, pozostając jego dyrektor kreatywną do 2006 roku. Po okresie karencji powróciła na rynek z nowym projektem – Jo Loves. Problemy zaczęły się, gdy Malone nawiązała szeroką współpracę z siecią Zara, tworząc kolekcje zapachów sygnowane jako „Jo Loves x Zara”, na których często pojawiało się jej pełne nazwisko w kontekście autorskim.

Estée Lauder Companies (ELC) twierdzi, że sposób ekspozycji nazwiska „Jo Malone” na produktach Zary wprowadza konsumentów w błąd, sugerując powiązania z marką Jo Malone London, co ma stanowić naruszenie praw do znaku towarowego i nieuczciwą konkurencję.

image

Estée Lauder pozywa Jo Malone i Zarę. Walka o prawo do nazwiska w segmencie luksusowych perfum

Linia obrony: nazwisko jako atrybut twórcy, a nie tylko znak

W oficjalnej odpowiedzi na pozew Jo Malone CBE oraz jej zespół prawny przedstawili argumentację, która może zrewolucjonizować podejście do „marek założycielskich” w branży beauty:

Prawo do identyfikacji autora: Malone argumentuje, że ma niezbywalne prawo do informowania opinii publicznej o tym, kto jest twórcą danego zapachu. Według niej użycie nazwiska w kampaniach Zary ma charakter deskryptywny (opisowy), a nie służy budowaniu nowej marki konkurencyjnej wobec Jo Malone London.

Transparentność brandingu: obrona podkreśla, że na produktach Zary widnieje wyraźne logo „Jo Loves”, a nazwisko Jo Malone pojawia się w kontekście „created by” (stworzone przez). Zdaniem projektantki, konsument segmentu luksusowego oraz masstige jest dziś na tyle świadomy, by odróżnić historyczny brand od aktualnej działalności twórczej artystki.

Brak „sprzedaży tożsamości”: najmocniejszy punkt argumentacji dotyczy umowy z 1999 roku. Jo Malone CBE twierdzi, że sprzedając firmę, sprzedała markę handlową, a nie prawo do bycia osobą publiczną i profesjonalistą występującym pod własnym imieniem i nazwiskiem.

To walka o prawo do bycia sobą w branży, którą współtworzyłam. Sprzedałam biznes, ale nie sprzedałam swojej duszy ani nazwiska, które noszę od urodzenia” – sugeruje linia obrony kreatorki.

image

Twórca odchodzi, marka zostaje. Prawa do nazwiska w branży kosmetycznej

Dlaczego ten proces jest tak ważny dla branży?

Dla branży beauty – od menedżerów wyższego szczebla po prawników korporacyjnych i założycieli startupów – proces ten stanowi case study  jest o ogromnym znaczeniu:

  • Wycena personal brand w umowach M&A: spór pokazuje, jak precyzyjnie muszą być konstruowane umowy sprzedaży marek osobistych. Brak jasnych wytycznych dotyczących aktywności założyciela po 20 latach od transakcji generuje dziś miliony dolarów kosztów procesowych.
  • Siła gigantów vs. autentyczność: ELC walczy o ochronę wartych miliardy dolarów aktywów. Z drugiej strony, Jo Malone reprezentuje rosnący trend founder-led brands, gdzie autentyczność twórcy jest silniejsza niż korporacyjny logotyp.
  • Rola partnera strategicznego (Zara): Inditex  jako współpozwany, dysponuje ogromnym zapleczem prawnym. Ich zaangażowanie po stronie Malone sugeruje, że gigant retailu był świadomy ryzyka i jest gotowy bronić modelu demokratyzacji luksusu poprzez współpracę z wielkimi nazwiskami.

Co dalej? Scenariusze na przyszłość

Eksperci przewidują dwa główne scenariusze:

  1. Ugoda pozasądowa: ELC, dbając o wizerunek marki „przyjaznej twórcom”, może dążyć do ograniczenia wielkości fontu nazwiska Malone na produktach Zary w zamian za wycofanie pozwu.
  2. Precedensowy wyrok: jeśli sprawa znajdzie finał w sądzie, wyrok zdefiniuje, czy założyciel, który sprzedał markę-nazwisko, może kiedykolwiek ponownie użyć go w celach komercyjnych bez zgody nabywcy.
Marzena Szulc
ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Prawo
09.04.2026 17:51
Zatory płatnicze w branży beauty i farmacji: UOKiK nakłada kary na rynkowych liderów
WK

Walka z zatorami płatniczymi nabiera tempa. Jak wynika z najnowszego komunikatu UOKiK z 9 kwietnia 2026 roku, od początku roku Prezes Urzędu nałożył już ponad 2,6 mln zł kar na spółki, które opóźniały się z płatnościami dla swoich kontrahentów. Wśród ukaranych oraz podmiotów objętych nowymi postępowaniami znalazły się również marki z sektora kosmetycznego i farmaceutycznego, w tym Nivea Polska, Teva Pharmaceuticals oraz Roche Polska.

Łączna kwota zatorów spowodowanych przez osiem ukaranych dotychczas w 2026 roku spółek przekroczyła 200 mln zł. Dla porównania, w całym 2025 roku UOKiK wydał 29 decyzji o karach, co pokazuje dużą intensyfikację działań Urzędu już w pierwszym kwartale bieżącego roku.

Kary i postępowania: kto trafił na listę?

W ramach wydanych w 2026 roku decyzji, kary finansowe dotknęły m.in. gigantów branży farmaceutycznej i kosmetycznej. Na liście ukaranych spółek znalazły się:

  • Nivea Polska (branża kosmetyczna),
  • Teva Pharmaceuticals Polska (branża farmaceutyczna),
  • Delpharm Poznań (produkcja kontraktowa leków).

To jednak nie koniec działań dyscyplinujących. W marcu 2026 roku Prezes UOKiK wszczął siedem nowych postępowań wobec przedsiębiorców podejrzewanych o nadmierne opóźnianie płatności. W tym gronie ponownie silnie reprezentowany jest sektor farmaceutyczny i dystrybucyjny przez spółki:

  • Roche Polska
  • Bialmed

„Miękkie” ostrzeżenia dla 69 przedsiębiorców

Poza surowymi karami finansowymi, Urząd stosuje tzw. wystąpienia dyscyplinujące. Od początku 2026 roku otrzymało je 69 przedsiębiorców, u których zauważono nieprawidłowości w terminowości regulowania faktur. Jest to działanie prewencyjne, które daje firmom szansę na dobrowolną poprawę kultury płatniczej bez nakładania sankcji.

Wystąpienia miękkie to ważne i skuteczne narzędzie w zwalczaniu zatorów. Około połowa przedsiębiorców, do których wysyłamy wezwania, natychmiast poprawia swoją kulturę płatniczą. Dodatkowo zdecydowana większość z nich składa wyjaśnienia co do swojej sytuacji, okoliczności oraz przyczyn powstania zatorów. Natomiast w przypadku braku wyraźnej poprawy w terminowym regulowaniu zobowiązań wszczynamy postępowania administracyjne – mówi prezes UOKiK Tomasz Chróstny.

Finansowanie działalności kosztem dostawców

Problem zatorów płatniczych uderza przede wszystkim w sektor MŚP, pozbawiając mniejsze firmy płynności finansowej i hamując ich możliwości inwestycyjne.

Według Prezesa UOKiK, okres spowolnienia gospodarczego bywa wykorzystywany przez dużych graczy do kredytowania własnej działalności pieniędzmi należnymi dostawcom.

Zatory w łańcuchu dostaw beauty i farmacji są szczególnie niebezpieczne, ponieważ mogą prowadzić do wzrostu cen produktów końcowych oraz osłabienia innowacyjności całego sektora. UOKiK przypomina, że postępowania są wszczynane z urzędu, ale sygnałem do działania mogą być zawiadomienia od samych poszkodowanych kontrahentów.

Marzena Szulc
ZOBACZ KOMENTARZE (0)
12. kwiecień 2026 14:33