StoryEditor
Wywiady
14.03.2025 10:47

Nasza misja: zabezpieczanie interesów przedsiębiorców sektora kosmetycznego

Na zdjęciu od lewej: Dorota Rejman, Ewa Starzyk, Aleksandra Lau-Wyzińska - Polski Związek Przemysłu Kosmetycznego / fot. Marcin Kontraktewicz

O planach i celach Polskiego Związku Przemysłu Kosmetycznego na 2025 rok oraz "regulacyjnym tsunami" z zespołem związku: Dorotą Rejman, Ewą Starzyk i Aleksandrą Lau-Wyzińską rozmawiała Marzena Szulc.

Dużo dzieje się w branży już od początku roku. Jakie duże wyzwania czekają Polski Związek Przemysłu Kosmetycznego w tym roku?

Dorota Rejman: Wszystkich wyzwań nie możemy przewidzieć, ale na pewno będzie działo się w regulacjach dotyczących składników, szczególnie w związku z etanolem, z talkiem czy w grupie substancji zapachowych, jak np. heliotropina. Te składniki są aktualnie zagrożone zakazem stosowania w kosmetykach, co wynika z propozycji klasyfikacji tych składników jako składniki CMR (substancje rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość).

Jeżeli chodzi o etanol, będziemy jako związek kontynuować obrany już kurs, zależy nam na pokazaniu skutków związanych z potencjalnym zakazem stosowania etanolu w kosmetykach, czyli pewnego rodzaju absurdu – taka może być kaskada zdarzeń w wyniku mechanizmu zapisanego w prawie kosmetycznym. 

Istnieje duże ryzyko, że w wyniku klasyfikacji CMR i regulacji chemicznych etanol zostanie zakazany do stosowania w kosmetykach, ale jednocześnie będzie mógł być dalej stosowany jako produkt spożywczy, bo nie będzie zakazany w produktach np. do picia. Natomiast należy podkreślić, że główne obawy zdrowotne związane z etanolem wynikają z jego spożycia w napojach alkoholowych, a nie z jego stosowania w kosmetykach.

Ale z jakich powodów wynika ten zakaz? Dlaczego dotykać ma  akurat branży kosmetycznej?

Dorota Rejman: Na przepisy dla składników wpływają nie tylko „nasze” regulacje sektorowe (kosmetyczne), czyli rozporządzenie 1223/2009/WE, ale także regulacje okołosektorowe (chemiczne i środowiskowe). Każdego roku publikowanych jest kilka rozporządzeń zmieniających załączniki do rozporządzenia 1223/2009/WE. Zmiany w przepisach prawnych dotyczących składników są skutkiem rozwoju wiedzy naukowej w dziedzinie toksykologii, oceny ryzyka i rozwoju technologicznego. Natomiast przepisy chemiczne (rozporządzenia REACH i CLP) jak wspomniałam wyżej, również wpływają na zakres stosowania niektórych substancji w produktach kosmetycznych. 

Klasyfikacja zharmonizowana CMR substancji (w ramach CLP) stanowi najczęstszy przypadek w kontekście regulacji okołosektorowych, który bezpośrednio przekłada się na konsekwencje w branży kosmetycznej, co wynika z art. 15 rozporządzenia 1223/2009/WE. Przykładem substancji dla której toczy się aktualnie proces w ramach przepisów chemicznych jest właśnie etanol. Kwestia klasyfikacji etanolu powraca co jakiś czas, to nie jest pierwszy rozdział tej historii. Oficjalna intencja, dotycząca klasyfikacji etanolu jako substancji CMR, pojawiła się w 2020 roku, czyli 5 lat temu, kiedy to Grecja zgłosiła do ECHA (Europejska Agencja Chemikaliów) propozycję zharmonizowanej klasyfikacji etanolu zgodnie z rozporządzeniem 1272/2008/WE (CLP) jako substancji szkodliwie działającej na rozrodczość. Jednocześnie etanol znajduje się obecnie w procesie ponownej oceny jako substancja czynna biobójcza.

Etanol jest bardzo szeroko stosowany w wielu kategoriach kosmetyków. Bez niego nie ma perfumerii. I nie ma dla etanolu żadnego zamiennika. To jest największy problem. Etanol jest również jednym z najbardziej bezpiecznych środków biobójczych, który nie powoduje oporności mikroorganizmów, która jest ogromnym wyzwaniem dla przemysłu i służby zdrowia.

Nadal ciężko mi zrozumieć, dlaczego alkohol etylowy ma być uznany za szkodliwy tylko w kosmetykach, a w produktach spożywczych już nie. Można to jakoś uzasadnić?

Ewa Starzyk: To są bardzo ważne pytania w całej tej sytuacji. I dlatego bijemy na alarm. W branży spożywczej nie ma automatycznego zakazu stosowania substancji klasyfikowanych jako CMR. Branża kosmetyczna jest jedyną, dla której klasyfikacja etanolu jako CMR spowoduje jego automatyczny zakaz stosowania. Wynika to z art. 15 rozporządzenia 1223/2009/WE. Teoretycznie możliwe jest odstępstwo od tego zakazu, związane jest ze spełnieniem określonych warunków. Jednak dla substancji należącej do klas 1A lub 1B CMR (istnieje duże ryzyko, że taką klasyfikację najprawdopodobniej otrzymałby etanol) jeszcze nigdy nie zostało przyznane, odkąd obowiązuje rozporządzenie kosmetyczne 1223/2009/WE.

Tymczasem etanol ma bardzo niski potencjał wchłaniania przez skórę. Badania pokazują, że mniej niż 1 proc. zastosowanego etanolu jest wchłaniane przez skórę, a większość wyparowuje w ciągu kilku sekund z jej powierzchni. Produkty kosmetyczne są bardzo restrykcyjnie oceniane pod kątem bezpieczeństwa stosowania przez konsumenta jeszcze przed wprowadzeniem ich na rynek. Zresztą jeszcze przed procesem oceny bezpieczeństwa produktu kosmetycznego receptura zawierająca alkohol etylowy jest tak projektowana, aby uwzględniała jego właściwości oraz szereg innych elementów. Główne zagrożenie wynika ze spożycia etanolu, ale w branży spożywczej żaden taki zakaz nie obowiązuje. To jeden z największych paradoksów regulacyjnych, lub wręcz absurdów...

W dodatku to są bardzo podstawowe składniki, prawda? Etanol, talk…

Ewa Starzyk: Cały czas rozmawiamy o składnikach kosmetycznych, które są bezpiecznie stosowane w określonych formułach, przebadane, a kosmetyki je zawierające są pozytywnie ocenione przez safety assessorów. Reformulacja, szczególnie takich kluczowych składników kosmetyku, jest czasochłonna i wymagająca, a wyzwaniem jest także brak odpowiednich zamienników.

Zmiany wynikające z dostosowania receptur do zmian prawa w zakresie składników konsumuje nawet 50 proc. czasu pracy – firmy muszą stale analizować, co za chwilę wypadnie z portfolio składnikowego, i jak dalej produkować ten sam krem, który powinien tak samo pachnieć czy mieć takie same właściwości aplikacyjne, ale w ramach innego składu. I muszą to robić z dużym wyprzedzeniem, bo potem byłyby zmuszone wycofywać z rynku legalnie wprowadzone produkty – terminy dostosowania do nowych wymogów obejmują produkty już obecne na półkach sklepowych (dostępne na rynku) i są one często tak krótkie, że produkty nie zdążą się wyprzedać. A przecież mówimy o składnikach stosowanych bezpiecznie od dekad.

Firmom dokłada się pracy związanej z reformulacją produktów i na to przeznaczane są zasoby finansowe, kadrowe, a mogłyby one zostać przeznaczone na prace związane z innowacjami.

Składniki to ważny, ale z pewnością nie jedyny obszar, który znajduje się na Państwa agendzie. Gdzie jeszcze, poza składnikami, związek podejmuje działania dla branży kosmetycznej?

Dorota Rejman: Przykładem naszego modelowego działania jest dyrektywa ws. oczyszczania ścieków komunalnych (UWWTD). Posiadamy rzetelne dane, które przedstawialiśmy jako branża w trakcie procesu regulacyjnego, przed publikacją dyrektywy. Ewidentnie ten projekt doregulowuje niesprawiedliwie dwie branże: farmaceutyczną i kosmetyczną, które mają płacić za oczyszczanie ścieków z wszystkich mikrozanieczyszczeń w ramach systemu ROP (Rozszerzona Odpowiedzialność Producenta), ale także tych niepochodzących z sektora kosmetycznego i farmaceutycznego. Weźmy np. kofeinę, czyli kawę. Ta w ściekach pochodzi głównie z napojów. Branża kosmetyczna stosuje kofeinę jako składnik w bardzo niewielkich stężeniach, np. 0,5 proc. w balsamach do ciała czy peelingach. Ale to branża kosmetyczna będzie płaciła za emisję kofeiny, która jest wylewana do zlewu, z naszych filiżanek i która nie metabolizuje się w naszych organizmach. Dwa sektory będą pokrywały koszty usuwania mikrozanieczyszczeń generowanych przez różne produkty, a przecież branż zanieczyszczających jest więcej, nie jest to tylko sektor kosmetyczny i farmaceutyczny.

Dyrektywa UWWTD niestety została tak zaprojektowana, że nie odpowiada na podstawową zasadę, „zanieczyszczający płaci”. W tym przypadku w naszej ocenie zaszła jakaś niespotykana nieuważność w projektowaniu prawa i dość duża oporność na jego korektę jeszcze przed publikacją. W naszej ocenie istnieje konieczność niezwłocznej nowelizacji dyrektywy.

Dlaczego to branża kosmetyczna stała się takim chłopcem do bicia?

Aleksandra Lau-Wyzińska: Wydaje się, że najważniejszym powodem jest to, że przy produkcji kosmetyków łatwo zidentyfikować, co i gdzie jest dodawane. W branży kosmetycznej wszystko musi być zgodne z restrykcyjnymi regulacjami, przebadane, zrozumiale opisane i oznaczone.

Każde laboratorium, każdy z producentów co do miligrama czy cząsteczki wykaże, co i w jakiej ilości zostało w danym kosmetyku użyte…

Aleksandra Lau-Wyzińska: Tak. Mamy w Europie bardzo restrykcyjny i szczegółowy system oceny bezpieczeństwa kosmetyku: najpierw surowców, potem gotowego produktu, kombinacji różnych surowców. Tym zajmują się safety assessorzy, którzy bazując na swojej wiedzy i doświadczeniu oceniają bezpieczeństwo produktu kosmetycznego, biorąc pod uwagę każdy składnik obecny w recepturze i zanieczyszczenie tego składnika. To jest analizowane naprawdę na głębokim poziomie szczegółowości. Mało kto zdaje sobie z tego sprawę – i to jest jedna z przyczyn powszechnej „chemofobii”.

Obserwujemy, że dużo niedobrego robi niewiedza konsumentów na temat chemii, która stanowi przecież część naszego życia, a także toksykologii. Staramy się tłumaczyć – sami i za pośrednictwem naszych firm członkowskich – że czytanie składów kosmetyków tylko pozornie jest proste. Kosmetyki to skomplikowane chemiczne mieszaniny.

Kosmetyki to także opakowania. 22 stycznia br. zostało opublikowane unijne rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, tj. PPWR. Jak ono wpłynie na branżę kosmetyczną? Czy wraz z obowiązywaniem PPWR pojawi się wiele nowych problemów do rozwiązania?

Ewa Starzyk: Zawsze informujemy i uprzedzamy firmy z maksymalnym wyprzedzeniem, jakie konsekwencje będą miały poszczególne regulacje. Projekt rozporządzenia – zdanie po zdaniu – analizowaliśmy z grupami roboczymi związku już wiele miesięcy temu, w trakcie procesu legislacyjnego, w którym braliśmy aktywny udział.

PPWR stawia wyzwania przed branżą kosmetyczną. Są w nim np. wymagania pełnej recyklowalności opakowań, minimalizacji opakowań, użycia recyklatu w opakowaniach czy ponownego użycia opakowań transportowych. Ale! Diabeł tkwi w szczegółach, więc w 2025 i w kolejnych latach będziemy pracować, wraz z firmami członkowskimi – nad regulacjami, które te szczegóły wskażą.

Czyli opakowanie szminki może być zrobione z przetworzonego plastiku?

Ewa Starzyk: Jeśli ten plastik będzie bezpieczny – to oczywiście może! Ale na razie jest to duże wyzwanie, bo wysokiej jakości recyklatu jest na rynku niewiele, a ponadto – jest on droższy, niż surowiec pierwotny. Pozostaje także wyzwanie, na ile konsumenci zaakceptują zrównoważone opakowania, które nie są tak piękne i efektowne, jak te konwencjonalne. Wyzwaniem dla zamknięcia obiegu opakowań kosmetyków jest też proces recyklingu takich małych opakowań, jak właśnie od szminek.

Co oprócz opakowań reguluje Unia Europejska w Zielonym Ładzie, co dotyczy branży kosmetycznej?

Ewa Starzyk: Zielony Ład zmieni praktycznie każdy aspekt funkcjonowania branży kosmetycznej. Poza opakowaniami, ściekami, są tam także regulacje dotyczące deklaracji środowiskowych, wyznaczania śladu węglowego. Jest zakaz wylesiania, który wiąże się z ogromnym obciążeniem administracyjnym, jest raportowanie niesprzedanych produktów, a docelowo także wyznaczanie śladu środowiskowego, cyfrowy paszport produktu (który będzie się wiązał z ogromną ilością informacji) i możliwe wymogi ekoprojektowania. Są też wymogi zrównoważonego rozwoju, w tym raportowania ESG, choć to ostatnie zostanie częściowo ograniczone w ramach tzw. Omnibusa.

A co z rozporządzeniem kosmetycznym 1223/2009/WE – czy dla tego podstawowego aktu regulacyjnego branży kosmetycznej także przewidziane są zmiany?

Dorota Rejman: Komisja Europejska podjęła decyzję, aby przeprowadzić analizę i ocenę (tzw. Fitness check) czy obecne przepisy funkcjonują zgodnie z ich zamierzeniem. 21 lutego br. ogłosiła tzw. Call for evidence (zaproszenie do zgłaszania uwag do 21 marca br.), które jest pierwszym etapem prac nad oceną funkcjonowania rozporządzenia 1223/2009/WE (CPR), w tym czy spełnia ono swoje cele i założenia, również w kontekście transformacji ekologicznej i cyfrowej oraz w świetle potrzeby konkurencyjności biznesu w UE. Kolejnym etapem prac będą konsultacje publiczne, które potrwają 12 tygodni.

Jakie będą tego konsekwencje i co może wyniknąć po konsultacjach?

Ewa Starzyk: Scenariusze mogą być rozmaite. Natomiast samo podejście tzn. przeprowadzenie analizy i oceny wydaje się słuszne. Komisja prawdopodobnie opublikuje końcowe sprawozdanie z oceny CPR w pierwszym kwartale 2026 r., w sprawozdaniu zostanie stwierdzone czy konieczna jest rewizja rozporządzenia 1223/2009/WE i w jakim zakresie. Związek będzie uczestniczył w pracach nad oceną CPR na każdym etapie, tak aby jak najlepiej zabezpieczyć interesy przedsiębiorców sektora kosmetycznego. Równolegle dzieje się tyle rzeczy, które na różnych poziomach dotyczą funkcjonowania firm, że naprawdę małe lub średnie przedsiębiorstwa, takie, które mają niewielkie kilkunastoosobowe zespoły, są skupione cały czas na pracy regulacyjnej. Nie mają miejsca na myślenie o nowych, innowacyjnych produktach, nie mają na to zasobów ludzkich.

Ciężko myśleć o innowacyjności, kiedy trwa walka firmy o utrzymanie się na powierzchni, żeby jakkolwiek funkcjonować…

Aleksandra Lau-Wyzińska: Byliśmy w kilku zakładach produkcyjnych w ciągu ostatnich miesięcy. W wielu rekrutacja jest cały czas otwarta, firmy szukają ludzi. To z jednej strony oznacza rozwój, zaś z drugiej dowodzi wzmożonej ilości pracy. Pracy regulacyjnej jest tyle, że często zespoły nie nadążają z jej obrabianiem.

Patrząc na liczbę tych wszystkich dyrektyw i regulacji, to branża nie ma łatwo?

Dorota Rejman: Jesteśmy w bardzo trudnej sytuacji regulacyjnej, rzeczywiście. Powtarzamy od wielu miesięcy, że mamy do czynienia z tsunami regulacyjnym, ale – jak ostatnio powiedziała jedna z członkiń naszego zarządu – to tsunami nas porwało. Mikroplastiki, ścieki, składniki, CMR-y, etanol, opakowania – lista jest długa i stale się wydłuża.

Wygląda na to, że im dłużej związek istnieje, tym więcej pojawia się spraw do rozwiązania. Chciałam zapytać o taką sprawę ogólną, żeby podsumować naszą rozmowę: jak wyglądałby polski przemysł kosmetyczny, gdyby nie związek? Czy ten przemysł w ogóle by jeszcze dziś istniał, gdyby nie wasze działania?

Aleksandra Lau-Wyzińska: Jestem przekonana, że istniałby, ale być może nie w takiej skali. Tu trzeba przypomnieć początki, bo związek powstał przecież, gdy Polska wchodziła do Unii Europejskiej, i jego celem była pomoc polskiej branży kosmetycznej w przejściu przez proces akcesji.

Jest nadal dużo rzeczy do załatwienia. Nigdy nie ograniczamy się do prostego przesyłania członkom surowych informacji o ważnych tematach. To nie wystarczy. Firmy, które nam zaufały i należą do organizacji, oczekują znacznie więcej – reprezentowania ich interesów przed instytucjami publicznymi, aktywnego działania, aby przepisy były wykonalne, a nie absurdalne.

Nie każda firma, szczególnie MŚP, jest w stanie sama śledzić czy zinterpretować przepisy, nie wszyscy mają do tego zasoby. Dlatego naszym członkom dostarczamy przetworzoną, przeanalizowaną i gotową informację z wnioskami, co z tego może wyniknąć dla nich, ich działalności. To jest serwis, który świadczymy każdego dnia: udzielanie rekomendacji, co firmy mogą zrobić, jak się przygotować na zmiany. Ale to działa w dwie strony – potrzebujemy członków, zaangażowania ze strony firm, aby wiedzieć, co realnie jest dla firm największym wyzwaniem. Bo organizacja jest tak silna, jak aktywni są jej członkowie.

Razem w różnych kwestiach jesteśmy dużo skuteczniejsi, możemy więcej wypracować, lub przekonać do większej liczby sensownych rzeczy na przykład nasze władze, które reprezentują potem przedsiębiorców w Europie. Pomagamy przedsiębiorcom funkcjonować poprzez to, że zanosimy postulaty branżowe i pokazujemy argumenty merytoryczne naszym władzom w Polsce i UE.

Spotykamy się z europarlamentarzystami, z przedstawicielami różnych departamentów Komisji Europejskiej. Policy makerzy muszą rozumieć, że Europa to nie tylko Niemcy, Włochy czy Francja. Nasz rynek kosmetyczny, i to mówią wszyscy, jest po prostu wyjątkowy. Nasza praca jest więc dość złożona, czasem spektakularna, a czasem zupełnie nie – ale myślę, że jednak skuteczna.

To ostatnie pytanie na zakończenie naszej długiej rozmowy: czego życzyć Kosmetycznym na nadchodzące miesiące?

Aleksandra Lau-Wyzińska: Siły przebicia i możliwości działania zgodnego z założonym planem. Chciałybyśmy, żeby biznes szerzej otworzył oczy, zorientował się, że jesteśmy już w Unii Europejskiej 20 lat i prawo przychodzi do nas i z Brukseli, i z Wiejskiej. Jesteśmy w obu tych sferach aktywni – we wszystkich procesach – bo inaczej rzeczy będą się działy o nas bez nas.

Jako związek chcemy być rzecznikiem wszystkich firm – małych i średnich, bo to nimi stoi przemysł kosmetyczny w Polsce, jak i tych dużych czy globalnych, dla których Polska jest ważnym hubem. Można powiedzieć, że to jest nasza misja, żeby cały przemysł był słyszany i wysłuchiwany.

Czytaj też:

Wystawa w PE: kosmetyki z Polski w sercu Europy

Dr inż. Justyna Żerańska, PZKP: Prezydencja Polski w UE nie może przesłonić nam bieżącej pracy regulacyjnej

Marzena Szulc
ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Wywiady
12.11.2026 19:46
dr. Agnieszka Nalewczyńska, Lavu: Konsumentki doceniają brak infantylizmu i eufemizmów typu „okolice intymne”
dr. Agnieszka Nalewczyńska, założycielka Lavu.archiwum prywatne dr. Nalewczyńskiej

Czy o zdrowiu intymnym można mówić do konsumentek wprost, skoro słowa „pochwa” i „srom” wciąż wywołują dyskomfort, a edukacyjne treści potrafią naruszyć standardy społeczności? Rozmawiamy z założycielką marki Lavu, dr. Agnieszką Nalewczyńską o granicy między pielęgnacją a tabu, kobiecej autonomii i bezpieczeństwie — oraz o tym, co musi się zmienić, by troska o własne ciało nie wymagała eufemizmów nawet w copy reklamowym.

Od dawna stawiam tezę, że sexual wellness łatwiej wprowadzić do mainstreamu, kiedy opowiada się o nim językiem zdrowia, pielęgnacji i self-care. Lavu rozwija właśnie kategorię pielęgnacji intymnej, czyli obszar pozornie łatwiejszy do zaakceptowania niż lubrykanty czy inną drogerię erotyczną. Czy w praktyce rzeczywiście jest łatwiej? Czy słowo „pochwa” albo „srom” na opakowaniu czy w komunikacji nadal potrafi wywołać większy dyskomfort niż samo używanie produktu?

Tak, w praktyce różnica jest ogromna. Kategoria intimate care opiera się na fundamencie profilaktyki, farmacji i dermokosmetyków, co drastycznie obniża próg wejścia dla tradycyjnych aptek i drogerii.

Słowa „srom” czy „pochwa” nadal mają ogromną moc wywoływania dyskomfortu. Przez dekady były zawłaszczone przez pornografię albo medykalizację o charakterze stygmatyzującym. Kiedy drukujemy je na opakowaniu, nie są tylko nazwami anatomicznymi – stają się manifestem normalizacji. Reakcje pokazują, że konsumentki wciąż potrzebują chwili oswojenia, ale doceniają brak infantylizmu i eufemizmów typu „okolice intymne”.

Nie chodzi przecież o prowokację dla samej prowokacji. Chodzi o to, żeby kobieta, która sięga po produkt, nie musiała najpierw rozszyfrowywać marketingowych zagadek. Jeśli mówimy o konkretnej części ciała, nazwijmy ją wprost. Tak samo swobodnie mówimy o skórze, włosach czy dziąsłach. W przypadku anatomii intymnej wciąż uruchamia się jednak niepotrzebny filtr wstydu.

Kobiece ciało może być obecne w marketingu niemal bez ograniczeń, jeśli komunikat dotyczy atrakcyjności dla innych, natomiast znacznie trudniej mówić o jego własnych potrzebach i przyjemności. Czy łatwiej powiedzieć „dbaj o higienę” niż „poznaj swoją pochwę, zadbaj o jej komfort i czerp z seksu przyjemność”?

Zdecydowanie tak. Język tradycyjnego marketingu kobiecego opiera się na paradygmacie „bycia dla kogoś” – gładka, pachnąca, gotowa. Przejście na narrację „dla siebie” i „dla własnego komfortu” bywa trudniejsze, bo narusza wieloletnie tabu.

Mówienie o higienie jest bezpieczne, bo wpisuje się w patriarchalny nakaz czystości. Mówienie o przyjemności, autonomii i komforcie narusza strefę sprawczości kobiety. W Lavu wierzymy, że higiena i  pielęgnacja intymna musi łączyć oba te wymiary – nie ma zdrowia bez komfortu, a komfort to także satysfakcja z życia seksualnego i brak bólu.

image

Tomasz Leśniak, Medica Group: Proces normalizacji sexual wellness jeszcze się nie zakończył.

Przez lata kobiety słyszały przede wszystkim, jak powinny wyglądać i jak mają pachnieć. Znacznie rzadziej pytano je o to, jak naprawdę się czują. A przecież pielęgnacja nie powinna być kolejnym obowiązkiem wykonywanym po to, by spełniać czyjeś oczekiwania.

Czy Lavu świadomie unika pewnych słów, obrazów albo skojarzeń, ponieważ wiecie, że mogą być trudniejsze do zaakceptowania przez retailerów, media czy platformy reklamowe? Innymi słowy: gdzie kończy się język edukacji i zdrowia intymnego, a zaczyna autocenzura wynikająca z tego, że nadal nie jesteśmy przyzwyczajeni do mówienia o kobiecej anatomii wprost?

Autocenzura jest codziennością każdej marki w tej branży. Wynika ona bezpośrednio z polityk reklamowych gigantów technologicznych (Meta, Google), którzy algorytmicznie banują edukacyjne treści o anatomii, myląc je z kontentem o charakterze seksualnym.

Granica przebiega tam, gdzie kończy się fizjologia, a zaczyna erotyka. Często musimy lawirować między tym, co naukowo słuszne, a tym, co zostanie przepuszczone przez filtry reklamowe. Edukacja kończy się tam, gdzie algorytm blokuje post za użycie słowa „srom”, zmuszając do szukania synonimów. Najbardziej absurdalne jest to, że musimy tłumaczyć systemom reklamowym różnicę między edukacją a seksualizacją. Treść, która w gabinecie lekarskim byłaby zupełnie naturalna, w mediach społecznościowych nagle staje się problematyczna. To wymusza kompromisy językowe, których w idealnym świecie w ogóle nie powinno być.

Neutralizowanie produktów sexual wellness tworzy swoistą pętlę: skoro produkt jest niewidoczny i komunikacyjnie „ugrzeczniony”, konsumentka rzadziej ma okazję zobaczyć, że inne kobiety kupują go zupełnie normalnie. Czy w przypadku pielęgnacji intymnej widzi Pani podobne ryzyko? Czy nadmierna dyskrecja nie sprawia, że nadal utrzymujemy przekonanie, że o tych produktach należy mówić półgłosem?

Nadmierna dyskrecja to największa pułapka tej kategorii. Jeśli kupujemy produkty do higieny intymnej tak ukradkiem, jakbyśmy robiły coś zakazanego, utrwalamy przekonanie, że ciało i jego potrzeby są źródłem wstydu.

Normalizacja wymaga widoczności w przestrzeni publicznej. Dopóki te produkty będą chowane na najniższych półkach i pakowane w trzy warstwy nieprzezroczystego papieru, dopóty konsumentki będą czuły, że dotykają tematu tabu. Nie oczekuję, że każda kobieta będzie opowiadać publicznie o swoich potrzebach. Dyskrecja powinna być wyborem, a nie obowiązkiem narzuconym przez wstyd. To zasadnicza różnica.

Chciałabym zapytać o bardzo konkretny element oferty Lavu — naklejki na szklanki, mające na celu utrudnienie wrzucenia do niej jakiejś odurzającej substancji. Muszę przyznać, że kiedy pierwszy raz je zobaczyłam, to odrobinę mną to wstrząsnęło, że taki produkt znajduje się pomiędzy pianką a żelem, ale potem doszłam do wniosku, że jest to w jakiś dystopijny sposób bardzo konsekwentne: ochrona mojego zdrowia intymnego to niestety również ochrona przed byciem ofiarą przestępstwa. Skąd wziął się ten pomysł i jak reagują na niego kobiety?

To jeden z najważniejszych i najbardziej poruszających produktów w naszej ofercie. Skąd pomysł? Z brutalnej rzeczywistości. Ochrona zdrowia intymnego i ciała nie kończy się na doborze odpowiedniego pH pianki i żelu – zaczyna się od podstawowego bezpieczeństwa w przestrzeni społecznej i klubowej.

Reakcje są dwubiegunowe – od szoku, przez smutek, że żyjemy w świecie, gdzie taki produkt jest potrzebny, po ogromną wdzięczność. Kobiety piszą nam, że obecność tych naklejek obok klasycznej oferty daje im poczucie, że marka realnie patrzy na ich bezpieczeństwo, a nie tylko sprzedaje estetykę. Dla mnie ten produkt jest również przypomnieniem, że o bezpieczeństwie kobiet nie można rozmawiać wyłącznie w kategoriach indywidualnej ostrożności.

image

Rynek sexual wellness w Polsce w fazie przyspieszenia, start upy — strzyżcie uszami

Odpowiedzialność za przemoc zawsze leży po stronie sprawcy. Naklejka nie rozwiąże problemu przemocy i nie daje stuprocentowej ochrony, ale może być jednym z dodatkowych narzędzi ostrożności. Nie chcemy budować komunikacji na strachu.

Czy spotkała się Pani z sytuacją, w której retailer, partner biznesowy albo platforma reklamowa uznali komunikację dotyczącą pielęgnacji intymnej za zbyt bezpośrednią? Jeśli tak, czego konkretnie dotyczył problem — nazwy części ciała, kontekstu zdrowia ginekologicznego, grafiki, obietnicy produktu? To pozwoliłoby pokazać, gdzie w 2026 roku faktycznie przebiega granica tego, co mainstream może powiedzieć o zdrowiu intymnym.

Odrzucenia ze strony platform reklamowych to nasza stała codzienność. Najczęściej blokowane są kreacje poruszające tematykę profilaktyki infekcji, mikrobiomu czy bolesnych stosunków (dyspareunia), ponieważ algorytmy klasyfikują je jako treści erotyczne lub naruszające standardy społeczności.

Paradoks polega na tym, że reklama bielizny ociekająca seksualnością przechodzi bez problemu, podczas gdy medyczno-edukacyjna grafika pokazująca anatomię sromu w kontekście zdrowotnym bywa natychmiast usuwana. W efekcie marka musi poświęcać czas nie tylko na przygotowanie merytorycznej komunikacji, lecz także na przewidywanie reakcji systemu reklamowego. To odwrócenie priorytetów.

Czy Pani zdaniem jesteśmy rzeczywiście świadkami normalizacji sexual wellness, czy raczej jego „przepakowania” w bezpieczniejszy język pielęgnacji? Innymi słowy: czy niebawem będziemy mogły powiedzieć „dbam o swoją pochwę” równie swobodnie, jak dziś mówimy „dbam o skórę twarzy”, czy nadal będziemy potrzebowali eufemizmów, humoru i obchodzenia tematu opłotkami?

Jesteśmy w fazie przejściowej – to raczej „przepakowanie” w bezpieczniejszy język, które stanowi niezbędny krok pośredni. Zanim społeczeństwo zacznie swobodnie rozmawiać o przyjemności i anatomii, musi oswoić się z bezpiecznym paradygmatem self-care.

Wierzę, że za pięć lat będziemy mówić „dbam o swoją pochwę” z taką samą swobodą, z jaką dziś mówimy o pielęgnacji cery czy skóry głowy. Eufemizmy powoli się zużywają; młodsze pokolenia oczekują pełnej transparentności i chirurgicznej precyzji w nazywaniu rzeczy po imieniu. Nie sądzę jednak, żeby sama zmiana opakowań i słownictwa wystarczyła.

image

Marketing produktów sexual wellness w kanałach tradycyjnych [ROCZNIK WK 2025/26]

Prawdziwa normalizacja zacznie się wtedy, kiedy za komunikacją pójdzie wiedza, dostępność produktów i swoboda zadawania pytań. Kiedy kobieta nie będzie musiała zastanawiać się, czy wypada powiedzieć lekarzowi, partnerowi albo sprzedawcy, czego potrzebuje.

Jakie plany ma marka Lavu na najbliższy rok? Poszerzanie oferty, wejścia do nowych sieci, czy coś w ogóle innego? Jak Pani widzi polski rynek pielęgnacji intymnej w kontekście szans rozwojowych?

Najbliższy rok to dla Lavu intensywny rozwój portfolio produktowego w kierunku zaawansowanej linii dermokosmetyków, nie tylko intymnych. W planach mamy maść na sutki dla kobiet w połogu oraz balsam na rozstępy. Naszym celem jest  mocniejsza ekspansja w Polsce i Europie.

Nie chcemy tworzyć produktów, które odpowiadają na sztucznie wykreowane problemy. Chcemy wychodzić naprzeciw realnym potrzebom kobiet, również tym, o których wciąż mówi się zbyt rzadko. Dlatego w naszej ofercie pojawią się m.in. krem do pielęgnacji brodawek sutkowych dla kobiet w połogu i nie tylko oraz balsam na rozstępy. Bo troska o kobiece ciało nie kończy się na higienie intymnej – obejmuje każdy etap życia i wszystkie zmiany, przez które to ciało przechodzi.

Polski rynek ma ogromny potencjał, bo konsumentki są coraz bardziej świadome, oczytane i zmęczone agresywnym marketingiem drogeryjnym opartym na sztucznych zapachach i agresywnej chemii. Szansą na rozwój jest edukacja – im szybciej przestaniemy traktować higienę intymną jako temat tabu, tym szybciej rynek zaoferuje produkty najwyższej jakości, szyte na miarę realnych potrzeb ciała. Chcemy rozwijać markę w sposób konsekwentny, bez odchodzenia od tego, co było jej punktem wyjścia: realnych potrzeb kobiet na różnych etapach życia. Rozszerzanie portfolio nie oznacza dla nas przypadkowego dokładania kolejnych kosmetyków. Każdy produkt powinien mieć swoje uzasadnienie i odpowiadać na konkretny problem pielęgnacyjny.

ZOBACZ KOMENTARZE (0)
StoryEditor
Wywiady
29.10.2026 09:30
Kristina Smidstrup, Søstrene Grene: Sieć nie będzie w Polsce konkurować z drogeriami ... bezpośrednio
Kristina Smidstrup, Chief Product Officer w Søstrene Grenearchiwum prywatne

Jaką rolę odgrywają kosmetyki w świecie Søstrene Grene, kojarzonym z nordyckim wzornictwem, przystępnymi cenami i przyjemnością odkrywania? O tym Wiadomościom Kosmetycznym opowiada Kristina Smidstrup, Chief Product Officer, mówiąc o doborze produktów, standardach jakości i bezpieczeństwa oraz o tym, jak dostosowują ofertę do preferencji klientów na różnych rynkach.

Jak decydujecie, które kategorie i produkty kosmetyczne powinny znaleźć się w sklepach Søstrene Grene? Jakie są najważniejsze kryteria wyboru produktów do oferty?

W Søstrene Grene każda kategoria musi pasować do szerszego świata Anny i Clary [fikcyjne siostry, bohaterki komunikacji marketingowej sieci, zostały zainspirowane charakterami ciotek matki Mikkela Grene‘a. — przyp. red.]. Produkty kosmetyczne oceniamy według tych samych kryteriów co pozostałe elementy naszej oferty: estetyki, trafności, jakości, przystępnej ceny oraz tego, czy mogą inspirować naszych klientów.

Uważnie śledzimy trendy konsumenckie, ale same trendy nie wystarczą. Produkty muszą naturalnie wpisywać się w nasz świat estetycznego nordyckiego wzornictwa, kreatywności, dbania o siebie i codziennych chwil przyjemności. Estetyczne nordyckie wzornictwo oznacza dla nas styl zakorzeniony w duńskiej tradycji projektowej, wyróżniający się przemyślaną prostotą, funkcjonalnością i naturalnymi materiałami. Łączymy te nordyckie podstawy z kolorami, wzorami, rzemiosłem oraz inspiracjami z trendów i kultur z całego świata, tworząc charakterystyczną estetykę Søstrene Grene.

Szukamy produktów, które łączą atrakcyjność dla klientów z doskonałym stosunkiem jakości do ceny, a zarazem wspierają zmysłowe i inspirujące doświadczenie zakupowe, z którego znane jest Søstrene Grene. Ważne jest dla nas również to, czy produkt może dać poczucie odkrycia czegoś nieoczekiwanego i przyjemnego — to fundamentalny element naszej koncepcji.

Które kryteria są najważniejsze, kiedy wybieracie i weryfikujecie producentów swoich produktów kosmetycznych?

Jakość, bezpieczeństwo i zgodność z przepisami to bezwzględne wymagania wobec wszystkich sprzedawanych przez nas produktów, w tym kosmetyków. Wszystkie nasze kosmetyki są produkowane w Europie, głównie w Danii, a także w Polsce. Podlegają rygorystycznym unijnym przepisom dotyczącym kosmetyków, w tym wymogom w zakresie bezpieczeństwa produktów, badań i oznakowania.

image

Zobacz strefę beauty w Søstrene Grene; duńska sieć już w Polsce! [GALERIA]

W ścisłej współpracy z dostawcami mamy pełny dostęp do wymaganej dokumentacji. Ponadto nasze kosmetyki posiadają co najmniej jeden certyfikat lub oznaczenie, takie jak Nordic Swan Ecolabel, Asthma Allergy Nordic czy Vegan Trademark. Programy te określają surowe wymagania dotyczące między innymi ochrony zdrowia ludzi i środowiska.

Oprócz przestrzegania krajowych i międzynarodowych przepisów dostawcy muszą być w stanie zapewnić wolumeny potrzebne do zaopatrywania wszystkich naszych 428 sklepów i sklepów internetowych na 20 rynkach. Zdolność do zaspokojenia takiego popytu jest więc również jednym z kluczowych wymagań stawianych naszym partnerom.

Specyficzna, nordycka estetyka hygge, przystępne ceny i szczególne wymagania i oczekiwania konsumentów produktów wydają się trudne do pogodzenia...

Uważamy, że klienci nie powinni wybierać między pięknym wzornictwem, dobrą jakością a przystępną ceną. Koncentrujemy się na produktach, które oferują wartość dzięki przemyślanemu wzornictwu, użytecznym funkcjom i starannie dobranemu asortymentowi. Zamiast konkurować rozbudowaną ofertą, proponujemy wyselekcjonowany wybór odzwierciedlający nasze skandynawskie dziedzictwo projektowe i estetyczny świat marki.

Kosmetyki coraz częściej stają się częścią szerszego doświadczenia związanego ze stylem życia i domem, które są trzonem oferty produktowej sieci. Jak segment kosmetyczny wpisuje się w świat i misję marki?

Kosmetyki naturalnie wpisują się w naszą ambicję tworzenia małych chwil radości i inspiracji w codziennym życiu. Dla wielu współczesnych konsumentów kosmetyki nie dotyczą już wyłącznie wyglądu. Coraz mocniej wiążą się z dobrostanem, dbaniem o siebie, uważnością i osobistymi rytuałami. Tematy te są bliskie szerszemu światu Søstrene Grene, który skupia się na kreatywności, estetyce i odnajdywaniu radości w codziennych chwilach.

Dlatego postrzegamy kosmetyki jako rozszerzenie naszej oferty związanej ze stylem życia, obok takich kategorii jak dekoracje do domu, artykuły hobbystyczne, akcesoria wellness i kolekcje sezonowe. Nie chcemy ujawniać procentowego podziału naszej oferty na kategorie, ale kosmetyki są jedną z 15 kategorii tworzących całość świata Søstrene Grene.

Zatem jaką rolę, Twoim zdaniem, kosmetyki powinny odgrywać w doświadczeniu zakupowym w Søstrene Grene: uzupełnienia oferty związanej ze stylem życia, kategorii z własnymi ambicjami wzrostu, czy jedną i drugą?

Kosmetyki współtworzą holistyczny świat związany ze stylem życia, którego klienci mogą doświadczyć podczas wizyty w naszych sklepach. Jednocześnie widzimy atrakcyjne możliwości rozwoju, wynikające z rosnącego zainteresowania konsumentów dobrostanem, dbaniem o siebie i drobnymi codziennymi przyjemnościami.

image

Nowy gracz na polskim rynku drogeryjnym? Duński Normal może rzucić wyzwanie gigantom.

Patrząc w przyszłość, śledzimy trendy kosmetyczne, które naturalnie pasują do naszego świata i do tego, co chcemy oferować klientom. Zastanawiamy się, jak trafne produkty kosmetyczne mogą uzupełniać naszą ofertę. Skupiamy się na ich znaczeniu dla klientów i na starannym doborze, zamiast podążać za każdym trendem.

Søstrene Grene działa na coraz większej liczbie europejskich rynków. Czym różni się rola i wyniki kategorii kosmetycznej w poszczególnych krajach oraz w jakim stopniu lokalne preferencje konsumentów wpływają na asortyment?

Zainteresowanie kosmetykami i dbaniem o siebie jest duże na wszystkich rynkach, ale preferencje konsumentów naturalnie się różnią. Zazwyczaj utrzymujemy wspólny podstawowy asortyment we wszystkich krajach, aby zapewnić spójne doświadczenie marki i usprawnić proces zaopatrzenia. Jednocześnie stale monitorujemy lokalne trendy, opinie klientów i wyniki sprzedaży, a tam, gdzie jest to uzasadnione, wprowadzamy zmiany. Przykładowo, sprzedaż mydła bezzapachowego różni się między rynkami: we Francji stanowi ono 27% całkowitej sprzedaży mydła, a w Wielkiej Brytanii — 17%.

Na niektórych rynkach większym zainteresowaniem cieszą się produkty związane z dobrostanem, a na innych lepiej sprawdzają się artykuły na prezenty, akcesoria lub produkty inspirowane trendami. Zrozumienie tych różnic jest ważne, ale zawsze równoważymy lokalne potrzeby z zachowaniem wyrazistej i rozpoznawalnej tożsamości Søstrene Grene.

Czy w takim razie postrzegacie markę jako bezpośrednią konkurencję dla drogerii, sklepów kosmetycznych i perfumerii, czy jako odmienny sposób odkrywania i kupowania produktów kosmetycznych?

Uważamy, że oferujemy inne doświadczenie zakupowe, zamiast bezpośrednio konkurować ze specjalistycznymi sklepami kosmetycznymi. Klienci odwiedzają drogerie i perfumerie przede wszystkim wtedy, gdy szukają konkretnego produktu lub rozwiązania. W Søstrene Grene produkty kosmetyczne odkrywa się podczas szerszej, inspirującej podróży przez sklep.

Ta kategoria korzysta z atmosfery poszukiwania skarbów, która charakteryzuje również pozostałą część naszej oferty. Klienci mogą przyjść po dekoracje do domu, artykuły hobbystyczne lub prezenty, a przy okazji niespodziewanie odkryć kosmetyk, który przypadnie im do gustu. Nasza rola polega więc w mniejszym stopniu na byciu miejscem, do którego przychodzi się wyłącznie po kosmetyki, a bardziej na włączaniu ich w starannie dobrany świat związany ze stylem życia, w którym łączą się inspiracja, odkrywanie i przystępne ceny.

ZOBACZ KOMENTARZE (0)
22. listopad 2026 15:49